බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 150

උපත්ථර

පු. පලස් ආදී අතුරන දේ.

උපතාප

පු. තැවීම; සිත් තැවුල.

උපතාපක

3. තැවීම කරන.

උපතාපන

න. කරදර කිරීම; තැවීම.

උපතාපිත

3. තැවූ; රත් කළ.

උපතාපෙති

(උප+තප+ණෙ) තවයි; හිරිහැර කරයි.

උපතිට්ඨති

(උප+ඨා+අ) එළඹ සිටී; සමීපයෙහි සිටී.

උපදස්සෙති

(උප+දිස+ණෙ) ප්‍රකට කරයි; පෙන්වයි.

උපදහති

(උප+දහ+අ) උපදවයි; ගෙන දේ.

උපද්දව

පු. උවදුර; විපත.

උපද්දවති

(උප+දව+ණෙ) උවදුරු කරයි; හිරිහැර කරයි.

උපද්දූත

3. උවදුරු ලැබූ; විපතට පත්.

උපදිට්ඨ

3. දැක්වූ; නියමිත.

උපදිසති

(උප+දිස+අ) අවවාද කරයි; උගන්වයි; පෙන්වයි.

උපදිසන

න. අවවාදය; පෙන්වීම.

උපදිස්සති

(උප+දිස+ය) ප්‍රක‍ට වේ; පෙනේ.

උපදිසිත්වා

පූ.ක්‍රි. උපදෙස් දී; පෙන්වා.

උපදෙස

පු. අවවාදය; පෙන්වීම.

උපධාන

න. ආධාරකය; කොට්ටය.

උපධාරණ

න. භාජන අඩිය; භාජනය; සලකා බැලීම.

උපධාරිත

3. සලකා බැලූ.

උපධාරියමාන

3. විමසනු ලබන.

උපධාරෙත්වා

පූ.ක්‍රි. විමසා බලා.

උපධාරෙති

(උප+ධර+ණෙ) සලකා බලයි; සොයා බලයි.