බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 233
ඛියමාන
3. ක්ෂය වෙන.
ඛිල
න. බාධාව; සිතේ කිලුට.
ඛීණ
3. ක්ෂය වූ; ගෙවී ගිය; විනාශ කළ.
ඛීණත්ත
න. ක්ෂය වූ බව.
ඛීණබීජ
3. ක්ෂයවූ උප්පත්ති හේතු ඇති.
ඛීණමච්ඡ
3. අවසන් වූ මසුන් ඇති.
ඛීණාසව
3. ආශ්‍රවයන් ක්ෂ්‍ය කළ; පු. රහත් නම.
ඛීප
න. කෙමන; මසුන් අල්ලන කරක් ගෙඩිය.
ඛීයති
(ඛී+ය) ක්ෂය වේ; ගෙවේ; දොස් නගයි; විනාශ වේ.
ඛීයන
න. ගෙවී යාම; දොස් නැගීම.
ඛීයමාන
3. ගෙවන; දොස් නගන.
ඛීර
න. කිරි.
ඛීරන්නව
පු. කිරි මුහුද.
ඛීරපක
3. කිරි බොන.
ඛීරපායි
3. කිරිබොන්නා.
ඛීරිකා
ඉ. කිරි පළු ගස.
ඛීරොදන
න. කිරිබත.
ඛීල
පු. උල; කණුව; කොක්ක.
ඛුජ්ජ
3. කුදු; පු. කුදා.
ඛුජ්ජා
ඉ. කුදු ස්ත්‍රිය.
ඛුද්ද
3. කුඩා; සුළු.
න. කණෙයි මැස්සන්ගේ පැණි.
ඛුද්දක
3. කුඩා; මහත් නොවූ.
ඛුද්දකනිකාය
පු. සූත්‍ර පිටකයෙහි කුඩා පොත් වලින් යුතු සඟිය.
ඛුද්දා
ඉ. කණ මී මැස්සා.