බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 361
නික්ඛාමෙති
(නි+කමු+ණෙ) නික්මවයි; පිට කරයි; පිටත් කරයි.
නික්ඛිත්ත
3. තබනු ලැබූ; තැබූ; දමනු ලැබූ.
නික්ඛිපති
(නි+ඛිප+අ) තබයි; බහයි; බහා තබයි; හැර දමයි.
නික්ඛිප්ප
පූ.ක්‍රි. බහා තබා.
නික්ඛිපිතබ්බ
3. බහා තැබිය යුතු.
නික්ඛිපිත්වා
පූ.ක්‍රි. බහා තබා.
නික්ඛිපිතුං
නි. බහා තබන්ට.
නික්ඛෙප
පු. දැමීම; බහා තැබීම.
නික්ඛෙපන
න. දැමීම; බහා තැබීම.
නිකාමනා
ඉ. ආශා කිරීම.
නිකාමලාභී
3. පහසුවෙන් ලබන්නා.
නිකාමෙති
(නි+කමු+ණෙ) ආශා කෙරේ.
නිකාය
පු. කොටස; සමූහය.
නිකාස
පු. සමීපය.
නිකිට්ඨ
3. පහත්; ලාමක.
නිකුඤ්ජ
න. පු. ලැහැබ; වැල් ආදියෙන් වැසුණු තැන.
නිකූජති
(නි+කූජ අ) පක්ෂිනාදය කරයි; හඬලයි.
නිකූජිත
න. පක්ෂිනාදය.
3. පක්ෂිනාදයෙන් යුත්.
නිකෙත
න. ගෙය; වාසස්ථානය.
නිකෙතන
න. ගෙය; වාසස්ථානය.
නිඛණති
(නි+ඛණු+අ) වළලයි; සාරයි.
නිඛණිත්වා
පූ.ක්‍රි. වළලා; සාරා.
නිඛාත
3. වැළලූ; සෑරූ; සිට වූ.
නිඛාදන
න. නියන; හාරන ආයුධය.