බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 571
රිත්තමුට්ඨි
පු. කිසිවක් නැතිව අකුලාගත් මිට.
රිත්තහත්ථ
3. හිස් අත් ඇති.
රිස්සති
(රිස+අ) වෙහෙසේ.
රුක්ඛ
පු. ගස.
රුක්ඛදෙවතා
ඉ. ගසේ අධිගෘහිත දෙවියා.
රුක්ඛමූල
න. ගසේ මුල.
රුක්ඛමූලික
3. ගස් මුල්වල වසන්නා.
රුක්ඛසුසිර
න. ගස් බිලය.
රුච්චති
(රුච+ය) රුචි වේ.
රුච්චන
න. කැමැති වීම; රුචි වීම.
රුච්චනක
3. කැමැති වෙන; රුචිවෙන.
රුච්චන්ත
3. කැමති වන; රුචි වෙමින්; රුචිවන.
රුච්චමාන
3. කැමැති වෙන; රුචි වෙමින්; රුචිවන.
රුච්චිත්වා
පූ.ක්‍රි. කැමති වී.
රුචි
ඉ. ආශාව; කැමැත්ත.
රුචික
3. කැමැත ඇති.
රුචිර
3. බබළන; මනොඥ වූ.
රුජති
(රුජ+අ) රිදේ.
රුජන
න. රිදීම; වේදනාව.
රුජනක
3. රිදෙන.
රුජ්ඣති
(රුධ+ය) අවහිර කරනු ලැබේ; රුන්ධති යන්ගේ කර්මකාරකය.
රුජා
ඉ. රිදීම; රෝගය; වේදනාව.
රුට්ඨ
3. කිපුණු; කෝපයට පත්.
රුණ්ණ
න. හැඬීම.