බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 710
සම්පදා
ඉ. යුක්ත බව; සම්පත්තිය; සම්පූර්ණත්වය; සමෘද්ධත්වය.
සම්පදාන
න. මනාසේ දීම; සම්ප්‍රදාන විභක්තිය.
සම්පදාළන
න. පළා දැමීම; පිපිරවීම.
සම්පදාළෙත්වා
පූ.ක්‍රි. පළා; විනාශ කොට.
සම්පදාළෙති
(සං+ප+දළ+ණෙ) පළා දමයි; විනාශ කරයි.
සම්පදාළෙන්ත
3. පළන; පළමින්.
සම්පදුස්සති
(සං+ප+දුස+ය) කෝප වේ; දූෂිත වේ.
සම්පදුස්සන
න. කිලිටි වීම; දූෂ්‍ය වීම.
සම්පදුස්සිත්වා
පූ.ක්‍රි. කිලිටි වී; කෝප වී.
සම්පන්න
3. පිරුණු; යුක්ත වූ; රසවත්; සමෘද්ධ වූ.
සම්පයාත
3. ගිය; පැමිණි.
සම්පයාති
(සං+ප+යා) පැමිණේ; සම්ප්‍රාප්ත වේ.
සම්පයුක්ත
3. එක්ව යෙදුණු; යුක්ත වූ.
සම්පයොග
පු. එකට යෙදීම; එක්තැන් වීම.
සම්පයොජෙත්වා
පූ.ක්‍රි. එකට යොදා.
සම්පයොජෙති
(සං+ප+යුජ+ණෙ) එකට ගළපයි; නඩු කියයි; යොදයි.
සම්පයොජෙන්ත
3. එකට යොදන; ගළපන; යොදමින්.
සම්පරාය
පු. පරලොව.
සම්පරායික
3. පරලොවට අයත්.
සම්පරිකඩ්ඪති
(සං+පරි+කඩ්ඪ+අ) එහාට මෙහාට අදියි.
සම්පරිකඩ්ඪන
න. ඈත මෑත ඇදිම.
සම්පරිකිණ්ණ
3. ගැවසීගත්.
සම්පරිවජ්ජන
න. මනාසේ දුරු කිරීම.
සම්පරිවජ්ජෙති
(සං+පරි+වජ+ණෙ) මනසේ දුරු කරයි.