බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 74
අභිසම්මති
(අභි+සමු+ය) සංසි‍ඳේ.
අභිසමාචාරික
3. උසස් හැසිරීම පිළිබඳ.
අභිසමිත
3. අවබෝධ කළ.
අභිසමෙච්ච
පූ.ක්‍රි. අවබෝධ කොට; දැනගෙන.
අභිසමෙත්වා
පූ.ක්‍රි. අවබෝධ කොට; දැනගෙන.
අභිසමෙති
(අභි+සං+ඉ+අ) අවබෝධ කරයි.
අභිසාප
පු. දෙස් තීම; ශාපය.
අභිසාරිකා
ඉ. ඝනිකාව; වෙසඟන.
අභිසාරෙති
(අභි+සර+ණෙ) යයි; හසුරුවයි.
අභිසිඤ්චති
(අභි+සිව+ංඅ) අභිෂේක කරයි; දිය ඉසියි.
අභිසිඤ්චන
න. අභිෂේක කිරීම; ඉසීම.
අභිසිත්ත
3. අභිෂේක ලත්; ඉසින ලද.
අභිසෙක
පු. ඉසීම; ඔටුණු පැළඳවීම; රජ බවට පැමිණවීම.
අභිසෙචන
න. ඉසීම; වත් කිරීම; සෝදා හැරීම.
අභිසෙවනා
ඉ. ආශ්‍රය කිරීම.
අභිහට
3. එළවූ; ගෙනෙන ලද.
අභිහට්ඨුං
(අභි+හර+තුං) ළඟට ගෙනෙන්නට.
අභිහත
3. තට්ටු කරන ලද; නැසූ; පහර දුන්.
අභිහනති
(අභි+හන+අ) නසයි; වාදනය කරයි; තට්ටු කරයි.
අභිහනන
න. ගැසීම; තට්ටු කිරීම; නැසීම.
අභිහරති
(අභි+හර+අ) ඉදිරියට ගෙන ඒ.
අභිහරිත්වා
පූ.ක්‍රි. ඉදරියට ගෙන වුත්.
අභිහාර
පු. ඉදිරිපත් කිරීම; ගෙන ඒම.
අභිහාරෙති
(අභි+හර+ණෙ) ඉදිරියට යයි; ගමන් කරයි.