සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1041
ප්‍රදීප්ත
වි. ගිනිගත් ; දැල්වෙන ; ඇවිළුණු.
ප්‍රදීපාගාරය
නා. පහන් කණුව ; පහන් වැට.
ප්‍රදීපායමාන
වි. පහනක එළිය වැනි ; ආලෝකය ඇති කරන ; එළිය ගෙන දෙන.
ප්‍රදීපාලෝකය
නා. පහනින් වැටෙන ආලෝකය ; පහන් එළිය.
ප්‍රදුෂ්‍ය
වි. ඉතා කිලිටි; බෙහෙවින් දෝෂ සහිත.
නා.ප්‍ර. දූෂණය ; කිලුට ; කෙලෙසීම.
ප්‍රදේශ රාජ
නා.ප්‍ර. අගරජකු යටතේ රටක් හෝ විශාල පළාතක් පාලනය කරන රජ ; ප්‍රදේශ භූපාලයා ; මණ්ඩලේශ්වරයා.
ප්‍රදේශඥ
නා.ප්‍ර. ඇතැම් විෂය පිළිබඳ ව පමණක් අවබෝධයක් ලබා සිටින්නා ; සීමාසහිත දැනුමක් ඇත්තා.
ප්‍රදේශය
1. නා. කිසියම් දිග පළලකින් යුත් ඉඩ ප්‍රමාණය; භූමි භාගය ; බිම් පෙදෙස.
2. පරිපාලනය සඳහා බෙදා වෙන් කරන ලද භූමි කොට්ඨාසය.
3. කිසියම් පොදු ලක්ෂණයක් සහිත ඒකාබද්ධ බිම් කොටස.
4. (හිස, උදරය වැනි) ශරීර කොට්ඨාස.
5. කොටස ; ඛණ්ඩය ; පරිච්ඡේදය.
6. පාඨය ; වැකිය ; වාක්‍යය.
7. දිසාව ; පැත්ත ; දෙස.
ප්‍රදේශාධිපතියා
ප්‍රදේශාන්තර
[ප්‍රදේශ + අන්තර]
වි. වෙනත් පෙදෙසකට අයත් ; අන්‍ය වූ ප්‍රදේශයක් හා සම්බන්ධ.
ප්‍රදෝෂය
1. නා. බලවත් වෛරය ; අධික ද්වේෂය.
2. සැන්දෑව ; ප්‍රදෝෂ කාලය ; ප්‍රදෝෂ සමය.
ප්‍රධන්
1. වි. ප්‍රධාන ; ශ්‍රේෂ්ඨ ; ප්‍රමුඛ.
2. කෙලෙස් තැවීමේ වීර්යය වඩන ; ප්‍රයත්නයෙන් යුතු.
ප්‍රධන් වීර්යය
නා. (බුදුවීම සඳහා කරන) දෘඪ වීර්යය ; නිවන් ලැබීමට කරන බලවත් උත්සාහය.
ප්‍රධාන
වි. මූලික ; ප්‍රමුඛ ; පළමු ; නායක ; වගකිව යුතු.
ප්‍රධාන වාක්‍යය
1. නා. සංකූල වාක්‍යයක අවසාන ක්‍රියා සම්බන්ධ කරන කොටස.
2. පුවත් පතක මාතෘකා පාඨය ; ශීර්ෂ පාඨය ; උපන්‍යාසය.
ප්‍රධාන විකර්ණය
(පාරිභා.) නා. බහ්වශ්‍රයක (බහු+අශ්‍රයක) ප්‍රධාන කෝණය සාදන සෘජු රේඛාව.
ප්‍රධානත්වය
නා. මූලිකත්වය ; ප්‍රමුඛත්වය ; මුල්තැන ; නායකබව ; අධිපතිබව.
ප්‍රධානයා
නා. මූලිකයා ; ප්‍රමුඛයා ; (යම් ආයතනයක) වගකීම් දරන තැනැත්තා.
ප්‍රපඤ්ච
වි. ප්‍රමාද ; පරක්කු ; අලස ; ක්‍රියාශීලි නොවන.
ප්‍රපඤ්ච කථාව
නා.ප්‍ර. විස්තර කථාව ; විස්තරාත්මක ආඛ්‍යානය.
ප්‍රපඤ්ච ලෝකය
නා. (සම්මුති වසයෙන්) දක්නට ලැබෙන ලෝකය ; ඉන්ද්‍රිය ගෝචර ලෝකය.
ප්‍රපඤ්ච විද්‍යාව
නා. වස්තු පිළිබඳ ව ඉන්ද්‍රිය ගෝචර තත්ත්වය විග්‍රහ කෙරෙන ශාස්ත්‍රය.
ප්‍රපඤ්චත්‍රයය
නා. සත්වයන් සසර ප්‍රමාද කරවන තෘෂ්ණා, මාන, දෘෂ්ටි යන ක්ලේශ තුන.
ප්‍රපඤ්චය
1. නා. ප්‍රමාදය ; පමාව ; ලස් වීම.
2. පමාවට හේතු කරුණ ; ප්‍රමාදය ඇති කරන දෙය.
3. විස්තරය ; විස්තර වසයෙන් දැක්වීම.
4. (භෞතික ලෝකයෙහි) විද්‍යමාන වන දෙය ; ලෞකික සම්මුතිය ; ස්වාභාවික සංසිද්ධිය ; ඉන්ද්‍රිය ගෝචර තත්ත්වය.