සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 121

අනුවෘත්තිය

1. නා. අනු ව පැවැත්ම; එකඟකම.
2. (ව්‍යාක.) නා. පසු ව එන සූත්‍රයක පදයක් පූර්ව සූත්‍ර පදයකට අනුකූල වීම.

1. ක්‍රි. අනු ව පවතිනවා; අනුකූල වෙනවා; සමාන වෙනවා.
2. ක්‍රි. අනු ව යනවා; පසු පස්සෙහි යනවා; ලුහුබැඳ යනවා; එක් ව යනවා.

නා. (භෞති.) වස්තුවක් කම්පනය වන විට ඒ වස්තුවේ සංඛ්‍යාතයට සමාන වූ සංඛ්‍යාත ඇති වස්තුවක ඇති වන කම්පනය.

නා. සංවේගය; කනගාටුව.

වි. සංවේගය හෝ කනගාටුව ඉපදවිය හැකි; සංවේගාත්මක.

1. නා.ප්‍ර. පසුතැවිල්ල.
2. නා.ප්‍ර. ද්වේශය; වෛරය.
3. නා.ප්‍ර. අතට පැමිණි වස්තුව.

නා. නිදා සිටීම; ක්‍රියා විරහිතව සිටීම.

වි. සත්වයන්ගේ සිත්හි අප්‍රකටව පවත්නා; ක්‍රියා විරහිත අවස්ථාවෙහි පවත්නා.

නා. නාසයේ පටන් පෙණහැල්ල දක්වා හුස්ම ගෙන යන නාලය; ශ්වාසනාලය.

නා. ඇසූ පුවත; ජනශ්‍රැතිය; ජනප්‍රවාදය.

නා. මුඛ පරම්පරාවෙන් අසන ලද්ද.

නා. ජලධාරාවක යටි අත; යටි ගඟ.

නා. මහ අත්තකින් බෙදී විහිදී ගිය කුඩා අත්ත.

1. නා. අවවාදය; උපදේශය.
2. නා. නියෝගය; ආඥාව.
3. නා. විස්තර කථනය; දේශනාව.
4. නා. පින්කමක අවසානයේ දී කරන අනුමෝදනාව.

නා. (ශිෂ්‍ය පරම්පරාවක මුල් ශිෂ්‍යයන්ට) පසු ව එන ශිෂ්‍යයා.

නා. ප්‍රධාන මාතෘකාවට පසු ව එන මාතෘකාව; දෙවන මාතෘකාව හෙවත් මැය.

නා. නැවත නැවත අභ්‍යාස කිරීම; නොකඩවා හැදෑරීම.

නා. නැවත නැවත ශෝක කිරීම; පසුතැවිල්ල.

නා. එක් වීම; දැඩි සම්බන්ධය; ආසක්තිය.

වි. කිට්ටුවෙන් සම්බන්ධ වූ.

නා. අනු ව සම්බන්ධ කිරීම; පූර්වය පසුව එන දෙය හා සම්බන්ධ කිරීම.

නා. (අභි.) (චිත්ත චෛතසික අරමුණකට) අනු ව හැසිරීම හෙවත් පැවැත්ම.

වි. එක සමාන; තුල්‍ය; අනුරූප.

1. නා. සම්බන්ධ කිරීම; ගැළපීම.
2. නා. විමසීම; අන්වේෂණය.
3. නා. සැසඳීම; සංසන්දනය.