සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1243

මිනී මෝරා

නා. මිනී කන වර්ගයට අයත් මෝරා.

නා. මළ සිරුර ; මළ කඳ.

නා. මළ සිරුර දවන තැනැත්තා.

නා. අවමගුලක දී මිනියට ගරු කිරිමක් වශයෙන් ගසන බෙරය ; මළ බෙරය.

නා. මළ සිරුරු යට කිරිම සඳහා සකස් කර ගන්නා වළ.

නා. මැනීම ; මිම්ම ; මානය.

නා. යම් කිසිවක් මැන බැලීම සඳහා යොදා ගන්නා න්‍යායය.

නා. වී මැනීමේ රාජකාර්යය.

(පාරිභා.) නා. මිනුම් කටයුතුවල දී අඩි, අඟල්, මීටර්, සෙන්ටිමීටර් ආදිය සටහන් කළ පටිය.

(පාරිභා.) නා. භූමියක් මැනීමේ දී සටහත් තැබීමට භාවිත කරන සටහන් පොත.

1. නා.ප්‍ර. මුඛය ; කට.
2. පොළොව ; පෘථිවිය.
3. මධුව ; මී පැණි.
4. මරණය.

(කථා.) ක්‍රි. මරණයට පත් වෙනවා ; මැරෙනවා.

නා.ප්‍ර. මුව උඩුකුරු කොට ලන සුසුම්.

1. නා.ප්‍ර. මර්යාදාව ; සීමාව.
2. නියර ; වේල්ල ; වාරි බන්ධනය.

නා.ප්‍ර. මධුරව ඇසෙන දය ; සංගීතය.

නා. සංගීත ප්‍රසංගය.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. කාබෝහයිඩ්රේට සමූහයක් අන්තර්ගත සංයුග්මක ප්‍රෝටීන.

(පාරිභා.) නා. හයිඩ්‍රජන් ක්ලෝරයිඩ් වායුව ජලයේ දිය වූ විට සෑදෙන අම්ලය.

වි. මධුර ; මිහිරි.
1. නා.ප්‍ර. මොනරා ; මයූරයා.
2. දශ ප්‍රාණ අතුරෙන් එකක්.
3. වැල්මී.

[මියුල් + අඟන]
නා.ප්‍ර. මුව දෙන.

නා.ප්‍ර. මුවා ; මෘගයා.

නා. නූල් කටින යන්ත්‍ර විශේෂයක්.

[මියුල් + ඇස]
නා.ප්‍ර. මුව දෙනකගේ මෙන් ඇස් ඇති කාන්තාව ; සුන්දර කාන්තාව.

නා.ප්‍ර. සෙරෙප්පුව; පාවහන