සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1289

යවක්ෂාරකර

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. පොටෑසියම් නම් රසායනික ද්‍රව්‍යය ; අළුවල පවත්නා රසායනික ද්‍රව්‍ය සයෙන් එකක්.

යවක්ෂාරජන

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. වායුවක් ; රසායනික මූල ද්‍රව්‍යයක් ; නයිට්‍රජන් ; ජීවාන්තක.

යවකාරය

නා. දැව සිදුරු කිරීමට භාවිත කෙරෙන වඩු උපකරණයක්.

යවකැලි

නා.ප්‍ර. කැඳබත් ආදි යාවකාලික දෙය ; භික්ෂූන් විසින් පෙරවරුයෙහි ද වැළඳිය හැකිදේ.

යවන

වි. පැරණි ග්‍රීසියට, මිසරයට හා අරාබියට සම්බන්ධව තදාසන්න ප්‍රදේශවලට අයත් ; එහි වැසියනට, භාෂාවට හෝ සංස්කෘතියට සම්බන්ධ.
1. නා.ප්‍ර. පුරාණ ග්‍රීක් අධිරාජ්‍යයට යටත්ව තිබූ ප්‍රදේශය ; එහි භාෂාව.
2. තිරිඟු.

යවනයා

1. නා. ග්‍රීසියේ වැසියා ; ග්‍රීකයා.
2. අරාබි මිනිසා.

යවපල්ලා

නා. යවකෙත රැකබලා ගන්නා ; යවකුඹුර ආරක්ෂා කරන්නා.

යවසාල්

නා.ප්‍ර. යව ධාන්‍යයෙන් ලබාගන්නා සහල් ; යව ඇට.

යවහන්

නා. ය - ව - හ - න් යන අක්ෂර සතර ; එළිසම පද්‍යයක අවසන් එළිවැට ; මෙම අකුරු සතරින් එළිසම පදයක අවසන් එළිවැට යෙදීමේ දී ඒවා මුලින් යෙදෙන අකුරු සමාන විය යුතු ය යනු සිංහල කාව්‍ය සම්ප්‍රදායකි.

යව්දිව්

නි. ජීවිතය පවත්නා තෙක් ; දිවි යම් තාක් ද ඒ තාක් කල් ; දිවිහිමියෙන්.

යවාගුව

නා. හාල් හෝ වෙනත් ධාන්‍යයක් ඖෂධ වර්ග සමඟ මිශ්‍ර කර පිළියෙළ කරගන්නා කැඳ ; ඇඹුල් කැඳ ; දිය හුළු කැන් ; ඝන කැඳ ; ඇඹුල් කැඳ.

යවුල

නා. යකඩින් තැනූ උල ; අලවංගුව ; යකඩ ඉන්න ; නාරස්සනය.

යශඃශ්‍රීය

1. නා. කීර්තිය නමැති සම්පත.
2. යස ඉසුර, කීර්තිය.

යශෛශ්වර්යය

[යශ + ඓශ්වර්යය]
නා. කීර්ති සම්පත්තිය ; යස ඉසුරු.

1. නා. දිග හා දුර මැනීමේ දේශීය ඒකකයක් ; රියන් හතක හෝ රියන් පහක හෝ දුර ප්‍රමාණය.
2. සැරයටිය ; හැරමිටිය.
3. කොඩි ආදිය එසැවීමට භාවිත කරන රිට.
4. ඔරුපාරු පෑදීමට භාවිත කරන දිග රිට.
5. රාජ්‍ය සභා නිල සංකේතය.
6. ඖෂධීය ශාඛයක් වන වැල් මී.

යස

නා.ප්‍ර. කීර්තිය ; යසස ; සම්පත්තිය ; ඓශ්චර්යය ; ප්‍රසිද්ධිය.
වි. හොඳ අපූරු ; නිසි ; මනහර.

යස ඉසුරු

නා.ප්‍ර. කීර්තිය හා සම්පත් ; යසස හා ඓශ්චර්යය.

යසරඟට

ක්‍රි.වි. ඉතා හොඳින් ; මැනවින් ; අපූරු ලෙස ; පන්කාදුට ; යසරුවට.