සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1321

රදනකය

නා. ක්ෂීරපායීන්ගේ ඇති එක් තුඩකින් යුත් උල් දතක්.

ක්‍රි. රඳනවා බ.

1. නා.ප්‍ර. රාජ නීතිය ; පාලන නීතිය.
2. රජ බිසොව ; රජ දේවිය.

නා. රිදීම ; කැක්කුම ; වේදනාව.

වි. වංශවත් ; ප්‍රභූ.
නා.ප්‍ර. වංශවත් තැනැත්තා ; ප්‍රභූවරයා.

නා. රදලයින්ට රාජ්‍යයේ ඉහළ තනතුරු දී, ඔවුනට ප්‍රමුඛත්වය හා පාලනය ලබාදෙන සමාජ ක්‍රමය.

නා. රදලවරුන්ගේ හෝ වංශවතුන්ගේ පාලන ක්‍රමය.

නා. රටක් පාලනය කළ යුත්තේ රදලවරුන් විසින් බව දක්වන මතවාදය.

නා. බෙර වර්ගයක්.

නා. රාජ ස්ත්‍රිය ; රජබිසොව.

[රද + අවරණ]
නා.ප්‍ර. දත් ආවරණය කරන තොල ; දන්තාවරණය ; ඕෂ්ටය.

1. නා. දූවිලි ; රජස් ; ධූලි.
2. රොන් ; (කුසුම්) රේණු.

නා.බහු. රොන් සමූහය ; රේණු රාශිය.

නා.ප්‍ර. උතුම් හංසයා.

නා. තරුණිය.

වි. තරුණ.
නා.ප්‍ර. තරුණයා.

නා.ප්‍ර. රජ ; රද.

නා. මධ්‍ය කාලීන සිංහල රාජ්‍යයට අයත් උසස් නිලධාරියෙක්.

නා. රජ ගෙදර දාසයා.

නා. රජතුමා.

නා. රාජ ධර්මය.

නා. රජයට අයත් ප්‍රවේණි ඉඩකඩම් ; රජයට අයත් දේපළ.

නා. රාජ පරම්පරාව.

නා. රජයේ අයකැමියා; රාජ භාණ්ඩාගාරිකයා.