සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1322

රද්කොල

නා. රාජ කුලය ; රජ පවුල.

නා. මධ්‍ය කාලීන සිංහල රාජ්‍ය නිලධාරියෙක්.

නා.ප්‍ර. රජයට අයත් කැළය ; රාජ සන්තක කැළය.

නා. රජ මහා විහාරය.

නා.ප්‍ර. රජය සතු මුඩු ඉඩම් ; වල්බිහි වූ ඉඩම්.

නා.ප්‍ර. වැවක මහ සොරොවුව.

නා.ප්‍ර. රජක කුලය ; රෙදි සෝදන්නන්ගේ කුලය.
වි. ඒ කුලයට නොහොත් ඒ කටයුතුවලට අයත් ; රජක.

නා.ප්‍ර. පුරාණ වී වර්ගයක්.

නා. දත ; දන්තය.

1. නා. රජ දුව ; රාජ කුමරිය.
2. මහේෂිකාව ; රජ මෙහෙසිය.

1. නා.ප්‍ර. රජ කුලය ; රජ පරපුර.
2. රජ මැදුර.

වි. රජ කුලයට නොහොත් රජුට අයත්.

නා. (රදලයාගේ, රජුගේ යෂ්ටිය යනු වාච්‍යාර්ථයි) රජ මිනුම ; දිග මැනීමේ ඒකකයක්.

1. නා.ප්‍ර. රජ කුලයට අයත් තැනැත්තා.
2. රජුට අයත් තැනැත්තා.

නා. රනින් කළ කෙණ්ඩිය.

නා. රන් පැහැයෙන් යුත් උසස් වර්ගයට අයත් ගිරවා.

නා.ප්‍ර. ස්වර්ණ හංසයා ; රන්වන් පියාපත් සහිත හංසයා.

නා.ප්‍ර. ස්වර්ණ මයූරයා ; රන් පැහැයෙන් යුත් මොනරා.

(කථා.) නා.ප්‍ර. ස්වාභාවිකව මෝරා ඉදී යාමට පෙර නරක් වීම නිසා ඉදුනාක් සේ රන් පැහැයක් දක්වන (අඹ, දෙල් වැනි) ඵලය.

(කථා.) ක්‍රි. (අඹ, දෙල් වැනි) ඵලයක් ඉදීමට පෙර නරක් වී යෑමේදී රන් පැහැයක් දක්වනවා.

නා.ප්‍ර. වී වර්ගයක්.

නා. රනින් කළ ගල ; මහමේරුව ; රනගිර.

නා.ප්‍ර. රනින් කළ දාමය ; රන්දම්වැල.

1. නා. කෝන්, වීර ආදී ගස්වල කඳෙහි මුලින් පිටට නෙරා ඇති වැඩෙන ගැට වැනි හෝ දාර වැනි අවයව.
2. නුග ආදී ගස්වල ශාඛාවෙන් බසින මුල් ; ඇටුවන ; අරළුව.