සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1355

රැහැයියා

නා. ගස් කඳක නිශ්චල ව සිටිමින් උස්, තියුණු, ඒකාකාර බවක් නංවන මැසි වර්ගයේ කෘමියෙක්.

නා. රහස් ඔත්තුකාරයා.

නා. ගෝත්‍රිකයා ; රාෂ්ට්‍රිකයා.

වි. රාත්‍රිය හා සම්බන්ධ.

නා. ශරීරයේ පසුපස ආලෝක බිඳක් දරන නිශාචර කෘමියෙක්.

නා. රැයෙහි පිපෙන සුවඳැති මල් වර්ගයක්.

(කථා.) නා. 1. ඉතා ගැඹුරු මුහුදු පෙදෙස ; අඳුරු පැහැගත් ඈත සාගර ප්‍රදේශය.
2. වෙරළින් එහා රාත්‍රියෙහි යෙදෙන ධීවර කටයුතු.

1. නා. ශාකවල පහළට එල්ලෙන මල් කිනිති ; වැල් ආදියේ දිගට ඇදෙන මල් කිනිති ; වැල් ආදියේ ඇදෙන අත් පහුරු.
2. ලණුව ; කඹය; යොත.
3. රංචුව ; රැළ; සමූහය.

නා. කමතේ ගොඩ ගැසූ ගොයම් හෝ පිදුරු සමූහය.

නා. මල් රෑන් සහිත පීදුණු කිතුල් ගස.

නා.ප්‍ර. රංචු වශයෙන් ජීවත් වන ගිරව්.

නා. ලණුවක් ඇදීමෙන් දක්වන සංඥාව.

නා. රෑන සංඥාව.

1. නා.ප්‍ර. බුලත් නොපීදුණු කොළ.
2. කෙළින් ම කඳින් හටගන්නා ගොරෝසු කොළ.

(පාරිභා.) නා. අලංකාර නිමාවක් සඳහා ද, මෝස්තර සඳහා ද යොදා ගන්නා මැස්මක්.

නා. ලණුවලින් සාදා ගන්නා ඉණිමග.

නා.ප්‍ර. ගොයම් රෝගයක්.

ක්‍රි.වි. රෑ යාමයෙහි ; රාත්‍රි කාලයෙහි.

[රෑ + ඉම]
නා. රාත්‍රි සීමාව ; උදය ; අළුයම.

නා. රාශිය ; සමූහය ; ගොඩ ; ගොන්න.

1. ක්‍රි. සිදුරු කපොලු ආදී වූ ඉඩකඩ මඳ තැනකින් අමාරුවෙන් ඉදිරියට ඇදෙනවා.
2. නොයා යුතු තැනකට හොරෙන් ඇතුළු වෙනවා.
3. බඩ ගා යනවා.
4. ලිස්සා යනවා.

(පාරිභා.) නා. සෝඩියම්, පොටෑසියම් හා ක්ලෝරයිඩ් අන්තර්ගත සේලයින් ද්‍රාවණය.

1. නා. ගස ; වෘක්ෂය ; රුක.
2. නැකත ; නක්ෂත්‍රය.
3. හදවත ; හෘදය.

නා. මාන්දම ; අස්ථි විකෘති රෝගය.