සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1354
රැලිහුන්
වි. රැලි ගැසුණු.
රැවටිල්ල
1. නා. මුළාව ; වංචාව ; ප්‍රයෝගය.
2. සරදම ; කොලොප්පම ; ඔච්චම.
රැවටිලි
වි. කපටි ; ප්‍රයෝගකාර ; වංචා සහගත.
රැවු
නා.ප්‍ර. රාවය ; නාදය.
රැවු දෙනවා
1. ක්‍රි. ශබ්ද කරනවා ; හඬ නංවනවා ; නාද කරනවා.
2. (ආරංචියක්) කටින් කට පැතිරී යනවා ; ප්‍රචාරය වෙනවා.
රැවු පිළිරැවු දෙනවා
ක්‍රි. නාදය දෝංකාරය නංවනවා.
රැවුපිළිරැවු
නා.ප්‍ර. රාවය හා ප්‍රතිරාවය ; නාදය හා අනුනාදය.
රැවුල
නා. පිරිමින්ගේ මුහුණේ වැවෙන දළ රෝම රාශිය.
රැෂ්ට වෙනවා
ක්‍රි. තරහ වෙනවා ; කෝප වෙනවා.
රැස
1. නා. රාශිය ; සමූහය ; ගොන්න ; රොත්ත.
2. වර්ගය ; ගෝත්‍රය ; ජාතිය.
3. (ජ්‍යෝති.) දොළසක් වශයෙන් පිළිගනු ලබන හැඩ අනුව ගැළපී පවතින තාරකා සමූහවලින් එකක්.
4. රශ්මිය ; කාන්තිය ; ආලෝකය.
රැස් කනවා
ක්‍රි. එකට තදබද වෙනවා ; සමූහයක් එකට රොක් වෙනවා.
රැස් පබඳ
නා. එකට එතුණු රැස්කඳ ; රශ්මි කදම්බය.
රැස් වළල්ල
නා. වටා විහිදෙන රශ්මි මණ්ඩලය.
රැස්කෝල්
(කථා.) නා.ප්‍ර. සැර ; තේජස ; උදාරම ; අහංකාරකම.
රැස්පති
නා.ප්‍ර. සූර්යයා ; ඉර ; රවි.
රැස්වීම
නා. ඒකරාශි වීම ; එක තැනකට එකතුවීම.
රැසිඳු
රැසීමාකාර
(පාරිභා.) වි. මිදි පොකුරක් මෙන් ශාඛා බෙදුණු.
රැසීමික අම්ලය
(පාරිභා.) නා. රැසීමික ටාටරික් අම්ලය ; ටාටරික් අම්ලයේ රැසීමික රූපය.
රැහැ
1. නා.ප්‍ර. රසය ; රහ.
2. සමූහය ; කණ්ඩායම.
3. ගෝත්‍රය ; චරිතය.
4. රාත්‍රිය ; රැය.
රැහැණි
නා.ප්‍ර. කෝපය ; තරහ ; උරණ බව.
රැහැන
නා. ලණුව ; යොත ; රෑන.
රැහැන් ගසන්නා
1. නා. පුරාණ ලංකාවේ ඉඩම් හා කුඹුරු මැන වෙන් කළ නිලධාරියා ; රජ්ජුග්‍රාහකයා.
2. පෙරහැර ආදියේ කස පුපුරවන තැනැත්තා ; කසකාරයා.
රැහැයි කරනවා
ක්‍රි. ගොයම් පෑගූ පසු වී එකතු කරනවා.