සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1604

වෝහාරය

නා. ව්‍යවහාරය ; පැවැත්ම.

මිශ්‍ර සිංහල හෝඩියේ අක්ෂර පටිපාටියේ පනස් හයවැනි අකුර ; තිස්හය වැනි ව්‍යඤ්ජනාක්ෂරය.

(පාරිභා.) වි. කූඤ්ඤයක හැඩය ගත් ; ශංකුවක් වැනි ; ත්‍රිකෝණාකාර.

(පාරිභා.) නා. හිස්කබල තුළ පිහිටා ඇති ඇට අටෙන් එකක නාමය ; කීලාස්ථිය.

නා. සැක කිරීමේ දර්ශන වාදය ; සැකය දර්ශනයක් කොට ගැනීම ; සංශය වාදය.

නා. සැකය ; අවිශ්වාසය ; අනුමානය.

(පාරිභා.) නා. විකරණයට භාජන වූ ග්‍රාහිකා හතරකින් නිර්මාණය වූ පිරිමි නෞටිලොයිඩෙයාවන්ගේ කේතුරූපාකාර ව්‍යූහය.

නා.ප්‍ර. කණු සිටුවා එහි රැහැන් බැඳ සකස් කරගන්නා ගමන් මග.

නා. හක්ගෙඩි හා බෙල්ලන් පිළිබඳ විද්‍යාව.

වි. හිස් කබල හෝ මස්තිෂ්කය පිළිබඳ වූ ; හිස් කබලෙහි හෝ මස්තිෂ්කයෙහි පිිහිටි.

නා. ක්ෂීරපායීන්ගේ හිස් කබලෙහි පිහිටි කාටිලේජ ඇටයක්.

නා. පේශිමය තන්තුවලට සම්බන්ධයක් වශයෙන් ක්‍රියා කරන තන්තුමය ප්‍රස්තරය හෝ ප්‍රසාරික කණ්ඩරාව.

(පාරිභා.) නා. මස්තිෂ්කයේ ශංඛක ඛණ්ඩිකාවෙහි යටිපැත්ත මතුයෙහි පිහිටි, අපර ශංඛය කර්කුරූපී සංචලිතයෙන් වෙන් කරන, මධ්‍ය සිරස් පාටිතය.

(පාරිභා.) නා. හිසෙහි ශංඛක කොටසෙහි පිහිටි තුන් වැදෑරුම් වූ ධමනිය.

(පාරිභා.) නා. පාර්ශ්වික වසයෙන් කපාලයේ පිහිටි අවකාශය.

(පාරිභා.) නා. ශංඛක නිඛාතයෙන් ආරම්භ වන පේශියක්.

(පාරිභා.) නා. ශංඛක පේශියක්.

නා.ප්‍ර. සුවණ නැකත.

1. නා.ප්‍ර. වතුර ; ජලය.
2. කහ පැළෑටිය.

1. නා. තුති කිරීම.
2. පැතීම.
3. ස්වර ශුද්ධිය ; උච්චාරණයේ පිරිසුදු බව ; වචනයෙහි පැහැදිලි බව.

නා. අවිශ්වාසය.

1. නා.ප්‍ර. පැසසීම ; ප්‍රශංසාව.
2. රැවටීම ; වඤ්චාව.
3. වගන්තිය ; වාක්‍යය.

1. වි. පසසන ලද.
2. කියන ලද.
3. නියමිත ; නිශ්චිත.
4. හිංසා කරන ලද.

1. නා.ප්‍ර. පැරැණි දඹදිව රාජ වංශයක්.
2. පැරැණි දඹදිව විසූ මනුෂ්‍ය වර්ගයක්.
3. පැරැණි දඹදිව ප්‍රදේශයක්.