සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1657

සංඝය

නා. එකතුව ; සමූහය.

1. නා. භික්ෂූන් වහන්සේ ; භික්ෂු සමූහයා.
2. සමූහය ; පිරිස.

නා. ගැටීම ; හැළහැප්පීම.

නා.ප්‍ර. යුග්මය ; යුගලය ; සඟළ.

නා. නැසීම ; වැනසීම ; විනාශය.

නා.ප්‍ර. භික්ෂූන් සඳහා දේශිත ආපත්ති විශේෂයක්.

නා.ප්‍ර. සංඝයා වහන්සේලාගේ ගුණ මෙනෙහි කරමින් කරන භාවනාව.

නා. සංඝයා වහන්සේලාට අයත් අරම ; ආවාසය.

නා. සංඝ සමූහය ; සංඝ පරම්පරාව.

නා. භික්ෂූන් වාසය කරන විහාරස්ථානය.

නා.ප්‍ර. සියුම් පැළෑටි විශේෂයක් ; පුස්.

1. නා. රැස්වීම; එකතුවීම ; සමූහය.
2. එකතුව ; ගොඩ ; රාශිය.
3. රැස් වූ හෝ රැස් කළ ස්ථානය ; ගබඩාව.
4. ගබඩා කළ දේ.

වි. පුස් ආදියෙන් හටගන්නා.

(පාරිභා.) නා. කැටි වීම හෝ කැටි කිරීම පිළිබඳ පිරික්සුම.

(පාරිභා.) නා. විශේෂ අවස්ථාවල දී ප්‍රතිපාදන සඳහා මුදල් රැස් කොට ඇති බැංකුව.

(පාරිභා.) නා. එක් රැස්වීමේ ලක්ෂ්‍යය ; රාශිභූත වීමේ ලක්ෂ්‍යය.

1. වි. එකතු වන රාශීභූත වන ; එක්රැස් කරන.
2. එකතුවීමෙන් ඇති වන.

(පාරිභා.) නා. ලේ රැස්වීමෙන් සිදු වන හෘදය ආබාධය.

(පාරිභා.) වි. ඇවිදීමේ ශක්තිය ඇති ; ගමන් කළ හැකි.

(පාරිභා.) නා. ගමන් කිරීමට සමත් උප අවයවය.

1. වි. එහා මෙහා යන ; හැසිරෙන ; සංචාරය කරන.
2. පණිවිඩ එහා මෙහා ගෙන යන.

(පාරිභා.) නා. කීට අවස්ථාවෙහි සිටින මැස්සා.

නා.ප්‍ර. හැසිරෙන තැන ; සක්මන් කරන තැන.

1. නා. හැසිරීම ; ඇවිදීම ; සැරිසැරීම.
2. එහා මෙහා ගෙනයෑම.
3. සතුන්ගේ හෝ ශාකවල භෞතික වස්තුවල වැඩි වැඩියෙන් සංක්‍රමණය ; තැනින් තැන යෑම.