සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1660

සංඥා ශීර්ෂය

නා. සංඥාව නමැති මූලික කරුණ ; සංඥාව මාතෘකාව ලෙස ගැනීම.

නා. සංඥා චෛතසික සමූහය ; රූප, ශබ්ද, ගන්ධ, රස, ඵොට්ටබ්බ, ධම්ම යන සංඥා කොටස් හය.

(පාරිභා.) වි. ඉඟි කරන ; සංඥා කරන.

වි. ඉඟි කරන ; හඟවන.

(පාරිභා.) අවබෝධය ; ප්‍රත්‍යක්ෂය ; සංජානනය.

නා. හැඳින්වීම ; ග්‍රන්ථයක් හැඳින්වීම සඳහා ලියන විස්තරය.

1. නා. සිහිය ; කල්පනාව ; අදහස ; හැඟීම ; දැනීම.
2. යමක් හඳුන්වන නාමය ; අභිධානය.
3. ලකුණ ; සලකුණ ; සංකේතය ; ඉඟිය.
4. අවබෝධය ; වැටහීම.

1. වි. සංඥාව පිළිබඳ ; හැඟීම, කල්පනාව ඇති.
2. හැඳින්වූ ; නම් කළ.
නා.ප්‍ර. සංඥාව හෙවත් සිත ඇත්තා ; හැඟීම ඇත්තා.

1. වි. සංඥා ඇති.
2. හඳුන්වා දුන් ; හැඳින් වූ ; ලකුණු කළ ; ඉඟි කළ.

නා. සංඥා හෙවත් සිත ඇතැයි යන මතය.

නා.ප්‍ර. අරූප භව අතුරින් එක් වර්ගයක්.

1. නා. සංඥාව ; සිහිය ඇත්තා ; කල්පනාව ඇත්තා.
2. නාමයෙන් හැඳින්වෙන ඇත්තා.

නා. ආත්මය සංඥාව ඇත්තකැයි යන මතය.

වි. සිතාමතා ඕනෑකමින් කරන.

නා.බහු. සිතාමතා, ඕනෑකමින් කරන වැරදි හෝ අපරාධ.

නා. අත්හැර දැමීම.

(පාරිභා.) නා. පක්ෂීන්ගේ ශ්‍රෝණි මේඛලාවේ කොටසක්.

නා. සමබර වීම ; සමබර ඇති කිරීම.

නා. සමබර වූ ; සමබර කරන ලද.

(පාරිභා.) වි. උරාගත හැකි මුළු ද්‍රව ප්‍රමාණයම උරාගත් ; ධාරිතාව ඇති තරමට පිරීගිය.

(පාරිභා.) නා. සංතෘප්ත වන සීමාව ; වැඩිපුර උරා ගැනීමට නොහැකි වන මට්ටම.

නා. උපරිම ප්‍රමාණයට උරා ගැනීම.

1. නා. තුටු පඬුර ; තෑග්ග.
2. අල්ලසක් සේ දෙන දීමනාව.

(පාරිභා.) නා. තදින් | අල්ලා ගැනීම, පිටතට ඇදීම ආදිය සඳහා උපයෝගී කරගනු ලබන අඬුව.