සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1679

සකුල

1. නා.ප්‍ර. ඖෂධ විශේෂයක නාමය.
2. කුල සය ; ගෝත්‍ර හෝ වංශ හය.
1. වි. කුලයක් සහිත.
2. පවුලක් ඇති.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. (සත්ව.) කකුළුවන් මත වැඩෙන පරපෝෂිත සත්ත්වයෙක්.

වි. ගැවසීගත් ; ගහණ වූ ; සංකූල.

වි. කරුණා සහිත වූ ; කුලුණු ගුණයෙන් යුක්ත.

ක්‍රි.වි. ඉක්මනට ; වහා ; ශීඝ්‍රව.

1. වි. කුතුහල සහිත.
2. සැක සහිත.

1. වි. තද ; දැඩි ; චණ්ඩ.
නා.ප්‍ර. කුළු හෙවත් කටුක රසය.

(පාරිභා.) වි. 1. පෘෂ්ඨයෙහි තිබෙන.
2. සිදුරු සහිත පෙනේරයක් වැනි.

(පාරිභා.) නා. (සත්ව.) පෘෂ්ඨවංශී සත්ත්වයන්ගේ වර්ධනය වන හිස් කබලේ ඇති සිදුරු සහිත කෝමලාස්ථිමය කොටසක්.

නි. වරක් ; වතාවක්.

නා.ප්‍ර. වරක් ඵල හටගන්නා ගස ; කෙසෙල් ගස.

වි. අවශ්‍ය කටයුතු නියම ලෙස කරන්නා වූ ; මනා ව කටයුතු සම්පාදනය කරන.

වි. දෙවන ආර්ය මාර්ගයට පැමිණි.

නා. සකෘදාගාමී මාර්ග ඵලය අවබෝධ කිරීමෙන් උත්පත්ති වශයෙන් කාම භවයට තවත් එක් වරක් පමණක් පැමිණෙන ආර්ය පුද්ගලයා.

වි. කෙලෙස් සහිත ; සක්ලේස.

වි. කෙටි ; විස්තර රහිත ; සංක්ෂේප.

නා.ප්‍ර. කැලඹීම ; සංක්ෂෝභය.

වි. කලබල සහිත ; ඝෝෂාවෙන් යුක්ත.

(පාරිභා.) නා. අධික ද්‍රවාංකයකින් යුත් තද ලෝහ විශේෂයක්.

නා.ප්‍ර. මිත්‍රයා ; යාළුවා.
වි. මිත්‍ර ; යහළු.

නා. මිතුරියක මෙන් විශ්වාස භාවයෙන් වසන භාර්යාව.

නා. යෙහෙළිය ; මිතුරිය.

(පාරිභා.) වි. කුර සහිත.