සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1747

සවිබල

වි. කාය බල ඇති ; ශක්තිමත්.

සවිභක්තික

වි. බෙදීම් සහිත ; නැවත විභාග කිරීම් සහිත.

සවිභා

නා.ප්‍ර. බෙදීම ; කොටස් කිරීම.

සවිය

1. නා. ශක්තිය ; ජවය ; බලය ; හයිය.
2. හැකියාව.

සවිරාම

වි. විරාම සහිත ; නැවතීමක් ඇති ; නැවති නැවතී පවතින ; අන්තරිත.

සවිරාමුව

නා. එකම ප්‍රමාණයක කියත් තල පමණක් සවි කළ හැකි කියත් රාමුව.

සවිලනවා

ක්‍රි. ශක්තිය යොදනවා ; බලය තහවුරු කරනවා.

සවිවර අස්ථිය

(පාරිභා.) නා. විවර සහිත ඇටය ; තෙතමන උරාගන්නා ඇටය.

සවිවර මෘදුස්ථරය

(පාරිභා.) නා. අක්‍රමික හැඩයෙන් යුත් අන්තර් අවකාශ සහිත සෛල.

සවිවරතාව

නා. සිදුරු සහිත බව.

සවීචි

1. වි. අතරක් ඇති ; අතර පිරිසිඳීමක් ඇති.
2. රැළි සහිත.

සවු

1. නා.ප්‍ර. ශ්‍රාවකයා ; ශිෂ්‍යයා.
2. හැවිල්ල ; අවලාදය ; ශාපය.
වි. සියලු ; සර්ව.

සවු පැරුම්

නා.ප්‍ර. ශ්‍රාවක පාරමිතාව ; ශ්‍රාවක බව සඳහා පිරිය යුතු පාරමී ධර්ම.

සවු යුගය

නා.බහු. ශ්‍රාවකයන් දෙදෙනා ; ශ්‍රාවක යුවල.

සවු සත්

නා.ප්‍ර. සියලු සත්ත්වයෝ ; සකල සත්ත්ව වර්ගයා.

සවු සනිපා

නා.ප්‍ර. ශ්‍රාවක සන්නිපාතය ; ශ්‍රාවකයන්ගේ එක් රැස්වීම.

සවුක්කාරන්

1. නා.ප්‍ර. යවකාර ලුණු.
2. ලුණු සබන්.

සවුක්කාලම

නා. බිම හිඳ ගැනීමේදී පාවිච්චි කරන වර්ණවත් ගොරෝසු නූලෙන් වියූ පැදුරක් වැනි රෙද්ද.

සවුත්තු

වි. නරක් වූ ; වැරදි ; නුසුදුසු ; අසාර්ථක ; පහත් මට්ටමක පවතින.

සවුතුරු

[සව් + උතුරු]
වි. සියල්ලෙන් උතුම් වූ ; උත්තරිතර වූ ; සර්වෝත්තම.

සවුදම

නා. විනෝදය හා ශාන්තිය සඳහා සිදු කරන ගැයුම් වැයුම් සහිත නැටුම් විශේෂය.

සවුන්

1. නා.ප්‍ර. ශ්‍රවණය ; ඇසීම.
2. ඉවත් කිරීම ; අස් කිරීම.

සවුන්දර

වි. සුන්දර ; සොඳුරු ; මනහර ; යහපත්.

සවුනේ

නා.ප්‍ර. දතයුතු සියලු දේ ; බුද්ධඥාන ලත් යථාවබෝධය.