සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 177

අවමඟ

1. නා. නොමඟ; වැරදි මාර්ගය; දුෂ්ට උපාය.
2. නා. අපායට පමුණුවන මාර්ගය; අපාය මාර්ගය; අවාමඟ.

අවමන්

නා.ප්‍ර. නින්දාව; නිග්‍රහය; අවඥාව; අනාදරය.

අවමරණය

නා. නියම වයසට නොපැමිණ මිය යෑම; අකාල මරණය.

අවමර්ශවාදය

නා. පරුෂ වචනයෙන් කථා කිරීම; ජාති ආදිය ගටා බැණීම.

අවයවය

නා. අඞ්ගය; හස්ත පාද ආදි ශරීරාංගය; ඉන්ද්‍රියය.

අවයෝගය

නා. (ජ්‍යෝති.) අනිෂ්ට යෝගය; ඇතැම් නැකැත් තිථි හා දින එකට යෙදීමෙන් සෑදෙන අශුභ යෝගය.

1. වි. පහත්; නුසුදුසු.
2. වි. අන්‍ය; අනෙක්; ඊළඟ.
3. වි. බටහිර; ප්‍රතිචීන.
4. වි. බැස යන; අස්තඞ්ගත වන.
5. වි. නුදුරු; ළඟ.
1. නා.ප්‍ර. බටහිර; අපරදිශාව.
2. නා.ප්‍ර. පිරිහීම; වයෝවෘද්ධ අවස්ථාව.
3. නා.ප්‍ර. සූර්යයා.
4. නා.ප්‍ර. පස්වරු සමය.