සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 24
අග්‍රසේනාධිපති
නා.ප්‍ර. ප්‍රධාන සෙන්පතියා; අග සෙනෙවියා.
අග්‍රහාරය
නා. (රජුන්) බමුණන්ට පුදන ලද ගම්වරය; බමුණන්ට ප්‍රවේණි කොට දුන් කෙත්වතු ආදිය; අගහර.
අග්‍රාංකුරය
නා. මුදුනේ ඇති දලුව; අක් දලුව.
අග්‍රාංගුලිය
අග්‍රාණ්ඩුකාරයා
[අග්‍ර + ආණ්ඩුකාරයා]
නා. ඩොමිනියන් රාජ්‍යයක ප්‍රධානයා.
අග්‍රාභරණය
අග්‍රාභිමුඛ
(පාරිභා.) වි. අග්‍රය පැත්තට හැරුණු (=acroscopic).
අග්‍රාභිසාරී
(පාරිභා.) වි. ශාකයක වැඩිමහල් අවයව පාදය අසල ද බාල ඒවා අග්‍රය අසල ද සිටින පරිදි අනුක්‍රමයෙන් අවයව විකසනය වන (=acropetal).
අග්‍රාම්‍ය
1. වි. ගමෙහි නොවූ; පිටිසර නොවූ; නාගරික.
2. වි. අශිෂ්ට; ග්‍රාම්‍ය නොවූ.
අග්‍රාමාත්‍යයා
අග්‍රාසනය
අග්‍රිම
1. වි. අග්‍ර; ජ්‍යෙෂ්ඨ; උත්තම
2. වි. කෙළවරෙහි වූ; අග.
අග්‍රිම ක්‍රමය
(පාරිභා.) නා. සුළු වියදම් සඳහා එක්තරා මුදල් ප්‍රමාණයක් ලබා ගෙන සුළු වියදම් පිළිබඳ ව ගණන් තැබීමේ ක්‍රමය; කල් තබා කරන ගෙවීම් පිළිවෙළ (=imprest system).
අග්‍රිමය
1. (පාරිභා.) නා. සුළු වියදම් සඳහා ලබා ගත් මුදල්; කල් තබා කළ ගෙවීම; අත්තිකාරම් මුදල (=imprest).
2. නා. කෘමීන්ගේ මුඛය ඉදිරිපස පෙදෙස (=acron).
අග්‍රේශයා
(පාරිභා.) නා. මිනිසා, වඳුරා ආදින් ඇතුළත් ක්ෂීරපායී සත්ත්වයන්ගේ උසස්තම ගෝත්‍රය; ප්‍රීමාටේ ගෝත්‍රය (=primate).
අග්‍රෝදකය
[අග්‍ර + උදකය]
1. නා. දක්ෂිණාර්හයන් හෙවත් දන් ලබන්නන් වෙත පළමු ව පිරිනැමෙන පැන් බඳුන.
2. නා. නොඉඳුල් දිය; පරිභෝග නොකළ ජලය.
අග්‍රෝපස්ථානය
අග්‍රෝපස්ථායකයා
[අග්‍ර + උපස්ථායකයා]
නා. උපස්ථාන කරන්නන් අතුරෙන් ප්‍රධානයා.
අග්‍රෝපස්ථායිකාව
නා. උපස්ථාන කරන්නවුන් අතුරෙන් අගතැන්පත් තැනැත්තිය.
අග්‍රෝපාසිකාව
[අග්‍ර + උපාසිකාව]
නා. තෙරුවන් සරණ ගිය කාන්තාවන් අතුරෙන් ප්‍රධාන වූ තැනැත්තිය; බුදු සසුනෙහි සැදැහැවත් උවැසියන් අතර ප්‍රධාන කාන්තාව.
අගාතය
නා. තද කෝපය; අඝාතය.
අගාධ
වි. ඉතා ගැඹුරු; පතුල නොපෙනෙන.
නා.ප්‍ර. ඉතා ගැඹුරු ස්ථානය; පත්ල නොපෙනෙන තරම් ගැඹුරු වළ.
අගාධ ගොහොරුව
(පාරිභා.) නා. මුහුදු පත්ලෙහි ඉතා ගැඹුරු ප්‍රදේශයක් වසා පැතිර පවත්නා ගොහොරු ද්‍රව්‍ය තැන්පතුව; ආගාධ නිධිය(=abyss deposit).
අගාධ ගෝලය
(පාරිභා.) නා. අන්තර් ගෝලය (= bathysphere).