සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 307

උතුරු බෙයද

නා. උතුරින් පිහිටි පර්වතය; මහාමේරුව.

නා. අභයගිරි චෛත්‍යය.

නා. උතුරු පැත්ත.

1. නා. දොරක උඩ අගුල.
2. නා. ගිනි ගානා දඬු දෙකින් උඩ දණ්ඩ.

නා. උඩින් අඳින දිග කබාය; සාටකය.

නා. තනිපට සිවුර; උත්තරා සංගය.

නා. උඩුකය වැසෙන සේ පොරවන රෙද්ද; උත්තර සාටකය.

(පාරිභා.) නා. ඊසාන දිග මෝසම් සුළඟ (=norther).

1. නා.ප්‍ර. උතුරු කොන; උතුරු දිග.
2. නා.ප්‍ර. උතුරු දිගින් හමන සුළඟ; ඊසාන දිගින් හමන මෝසම් සුළඟ.

නා.ප්‍ර. උතුරු දිසාවට අධිපතියා; වෛශ්‍රවණයා.

නා.ප්‍ර. ශ්‍රී මහා බෝධි මංගල්‍යයේ දී කොඩි නංවන අයගේ නායකයා; උත්තරාපථ නායක.

නා.ප්‍ර. උත්තරය හා එයට දෙන පිළිතුර.

නා.ප්‍ර. උත්තරි මනුෂ්‍ය ධර්මය;

ක්‍රි. පිරී ඉතිරී යෑමට සලස්වනවා; උතුරා යන තරමට පුරවනවා.

1. නා. උත්සවය; මංගලෝත්සවය.
2. නා. අවමංගල්‍යය.

(කථා.) නා. පොල් කටුව; ලුණු දැමීමට භාවිත කරන පොල් කටුව; ලුණු පොල් කටුව.

නා.ප්‍ර. කාලගුණයේ යහපත් බව.

1. නා.ප්‍ර. ජලය.
2. නා.ප්‍ර. අභිවෘද්ධිය; අභ්‍යුදය.

නා. දිය බඳුන.

නා. ළිඳ.

1. නා.ප්‍ර. ජලය; දිය.
2. නා.ප්‍ර. මුහුද; සමුද්‍රය.
3. නා.ප්‍ර. උද්දකරාමපුත්ත නම් තාපසයා.

නා. ශරීර කෘත්‍යයෙන් පසු ජලයෙන් සෝදා පිරිසිදු වීම; අතපය සේදීම.

නා. හස්තයෙන් හෝ යන්ත්‍රයකින් නිකුත් කරනු ලබන දිය පහරකින් ගැසීම; සිව්සැට කලාවන්ගෙන් එකකි.

නා. බලන්නෙකුට ජලයෙහි පෙනෙන තමාගේ පිළිබිඹුව; දියතරුව.