සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 342
උෂ්ණත්වය
නා. උණුසුම්බව; උෂ්ණගතිය; යම් වස්තුවක ඇති උණුසුමෙහි හෝ සිසිලෙහි හෝ ප්රමාණය.
උෂ්ණත්වලේඛය
(පාරිභා.) නා. ස්වයංක්රීය ලෙස උෂ්ණත්වය සටහන් කෙරෙන උෂ්ණත්ව මානයක් (=thermograph).
උෂ්ණතාපනය
නා. ගිනි රස්නෙන් තැවීම; වාෂ්පයෙන් තැවීම.
උෂ්ණමානක
වි. උණුසුම මනින; උෂ්ණය ප්රමාණ කරන.
උෂ්ණමාපකය
1. නා. උෂ්ණත්වමානය.
2. නා. තාපය මැනීම සඳහා භාවිත කෙරෙන උපකරණය; තාපමානය; කැලොරි මීටරය (=calorimeter).
උෂ්ණය
1. නා. උණුසුම; රස්නය.
2. නා. (ශරීරයෙහි) උණුසුම.
3. (කථා.) නා. උෂ්ණත්වය; දුර්ගන්ධය.
උෂ්ණරුධිර සත්ත්වයා
(පාරිභා.) නා. පරිසරයේ උෂ්ණත්වයට අධික රුධිරගත උෂ්ණත්වයකින් යුක්ත සත්ත්වයා (=warm blooded animal).
උෂ්ණාංශු
නා.ප්ර. උණුසුම් රශ්මිය ඇත්තා වන හිරු; සූර්යයා.
උෂ්ණාභිතප්ත
වි. උණුසුමෙන් දැඩි සේ තැවුණූ; ග්රීෂ්මයෙන් අධික සේ පෙළුණු.
උෂ්ණාම්බුව
නා. උණුසුම් දිය; රත් වූ වතුර.
උෂ්ණීකරණය
නා. උණු කිරීම; රත් කිරීම; උණුසුම් බවට පැමිණවීම.
උෂ්ණීෂ පට්ටය
නා. අලංකරණය සඳහා පලඳින නළල් පටිය; නළල්පට; රාජකකුධ භාණ්ඩයක්.
උෂ්ණීෂය
1. නා. උෂ්ණීෂ පට්ටය.
2. නා. බුදුපිළිමවල හිසමුදුනේ දක්නා ලැබෙන කුඩුම්බිය; සිරස්පත; කේතුමාලාව.
උෂ්ණෝත්පාදනය
[උෂ්ණ + උත්පාදනය]
නා. උෂ්ණත්වය ඉපදවීම; උණුසුම දැනවීම; රස්නය ඇති කරවීම.
උෂ්ණෝදකය
[උෂ්ණ + උදකය]
නා. උණු කළ ජලය; උණුවතුර.
උෂ්මය
1. නා. උණුසුම.
2. නා. උෂ්ණ ඍතුව.
උෂිත
වි. විසූ; වාසය කළ.
උස
1. නා. කිසියම් මට්ටමක සිට ඉහළට පිහිටි දුර ප්රමාණය.
2. (පාරිභා.) නා. උන්නතාංශය (=altitude).
උසබ
1. නා.ප්ර. වෘෂභයා; ගවයා.
2. නා.ප්ර. උත්තමයා; ශ්රේෂ්ඨයා.
3. නා.ප්ර. රියන් එකසිය හතළිහක දුර; ඉස්බ.
උසස්
1. වි. උසින් පිහිටි.
2. වි. උතුම්; ශ්රේෂ්ඨ.
උසසුන
නා. (විනය.) උස් අසුන; (නියමිත ප්රමාණය ඉක්මවා) උස් වූ ආසනය; උච්චාසනය.
උස්
1. වි. උඩට ගිය; ඉහළට ගිය; උච්ච.
2. වි. උසස්.
උස්ණදර
නා.ප්ර. (උෂ්ණය දරන්නා) සූර්යයා.
උස්මුරුත්තාව
(කථා.) නා. බොහෝ කොට ආහාර ගැනීම නිසා හුස්ම ගැනීමට පවා අපහසු වීම.