සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 361

එළි

1. වි. පිරිසිදු; ශුද්ධ.
2. වි. සුදු; ශ්වේත.
නා.ප්‍ර. ආලෝක; පහන්.

එළි කතර

නා. (ගස්කොළන් ආදියෙන් තොර) විවෘත භූමිභාගය; එළිමහන් ප්‍රදේශය.

එළි කරනවා

1. ක්‍රි. ආලෝක කරනවා; ප්‍රභාසම්පන්න කරනවා.
2. ක්‍රි. ශුද්ධ කරනවා.
3. ක්‍රි. (සැඟවුණු යමක්) එළිදරවු කරනවා; අනාවරණය කරනවා; ප්‍රකාශයට පත් කරනවා.
4. ක්‍රි. පසු දා පහන් වනතුරු රාත්‍රිය ගත කරනවා.

එළි පහළි

වි. ගස් කොළන්, වල් පැළෑටි ආදියෙන් තොර; ආවරණය නොවූ; විවෘත වූ; එළි කරන ලද.

එළි බස්සනවා

1. ක්‍රි. පිටතට පමුණුවනවා.
2. ක්‍රි. මල්වර වීමෙන් පසු ගැහැනු ළමයා ඉසදිය නෑවීම පිණිස එළියට කැඳවාගෙන එනවා.

එළි බහිනවා

1. ක්‍රි. එළියට එනවා; පිටතට එනවා; අනාවරණය වෙනවා; එළිදරවු වෙනවා; ප්‍රකට වෙනවා.
2. ක්‍රි. මල පහ කරනවා; ශරීර කෘත්‍යය කරනවා.

එළිදරවු කරනවා

ක්‍රි. හෙළි කරනවා; අනාවරණය කරනවා; ප්‍රකට කරනවා.

එළිපත

1. නා.ප්‍ර. උළුවස්සක් පාමුල දොරට යටින් පවතින පඩිය; උළුවහු පඩිය; කාමරයක දොර පඩිය.
2. නා.ප්‍ර. කවුළුවක පහත පිහිටි පඩි කඳ; ජනෙල් පඩිය.

එළිපහළිය

1. නා. නිසි පිළිවෙළ; මනා සැකසුම; ශෝභනබව; නිමාව.
2. නා. එළිමහන.

එළිපිට

1. ක්‍රි.වි. ප්‍රකට ලෙස; ප්‍රසිද්ධියේ.
2. ක්‍රි.වි. ඉදිරිපිට; නොසඟවා.
3. ක්‍රි.වි. මතුපිට; උඩින්.

1. නා. ආලෝකය; ප්‍රභාව; සූර්යාලෝකය.
2. නා. අවකාශය; එළිමහන; බැහැර; ගෙයින් පිටත.
3. නා. පද්‍යයක පාදවල මුල, මැද, අග ආදි වශයෙන් සමාන අකුරු යෙදීම; එසේ යෙදූ තැන.
4. නා. එළිපත; ගෘහද්වාරය.
3. නා. ඔඩොක්කුව; ඉණ.
6. නා. එළදෙන.