සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 592
ගිනිලනවා
ක්‍රි. ගිනි තබනවා; පුච්චනවා.
ගිනිවට
නා. ගිනි ගුළිය; ගිනි බෝලය.
ගිනිවර
නා.ප්‍ර. ගින්නේ තැවීම; රත් කිරීම.
ගිනිවරණ
(පාරිභා.) වි. සාමාන්‍ය තත්ත්වය යටතේ ගිනි නොගන්නා (=fireproof).
ගිනිවළ
නා. දැවෙන ගිනි අඟුරුවලින් යුත් වළ.
ගිනිවාරක
වි. ගිනි වළක්වන; ගින්නට නොදැවෙන.
ගිනිවැටිය
(පාරිභා.) නා. පහනක හෝ තෙල් උදුනක ගිනි දැල්වෙන තිරය (=burner).
ගිනිවිත
නා. ගිනිකබල.
ගිනිවිස
නා. ගින්නක් මෙන් ශරීර දාහය ඇති කොට මරණයට පත් කරන විෂ; අග්නි විෂ.
ගිනිවෙඩි
නා.ප්‍ර. පැරණි සිංහල වෙඩි වර්ගයක්.
ගිනිවෙස්
1. නා.ප්‍ර. ගින්නට පුද පූජා කරන තැනැත්තා.
2. නා.ප්‍ර. ඊශ්වර දෙවියා.
ගිනිසිළ
නා. සුළියක් මෙන් ඇවිළී නගින ගිනිදැල් සමූහය; ගිනිජාලාව.
ගිනිසිළුව
නා. ගිනි දලුව; අග්නි ශිඛාව.
ගිනිසුරා
නා. ගිනි දෙවියා.
ගිනිසෙණ
නා. ගිනිගෙන දිලිහෙන විදුලියත් සමග පොළොවට පාත් වන අසනිය.
ගිනිසොඬ නළය
(පාරිභා.) නා. ගිනි නිවීම සඳහා ජලය ඉසීමට උපයෝගී කර ගන්නා නළ වර්ගයක් (=firehouse).
ගිනිහල
නා. ගිනි තැපීම, හුණු පැන් නෑම ආදි කටයුතු සඳහා වෙන් වූ ගෙය.
ගිනිහලඹ
(කථා.) නා. පත්තිනි හලඹ.
ගිනිහෙළනවා
ක්‍රි. ගිනි උපදනවා.
ගිමන
1. නා. ග්‍රීෂ්මය; උෂ්ණය.
2. නා. ගමන් බිමන් හා වැඩපල ආදියේ යෙදීමේ දී හටගන්නා විඩාව.
ගිමන් අරිනවා
1. ක්‍රි. ග්‍රීෂ්මය නිවා ගන්නවා; ගිම් නිවනවා.
2. ක්‍රි. ශරීරයෙහි මහන්සිය නැති කරගන්නවා.
ගිමන්හල
නා. මගීන්ගේ ප්‍රයෝජනය සඳහා මාර්ග අසල කරවන ලද විශ්‍රාම ශාලාව; අම්බලම.
ගිම්
1. නා.ප්‍ර. ග්‍රීෂ්මය; උෂ්ණය; රස්නය.
2. නා.ප්‍ර. ග්‍රීෂ්ම කාලය; ගිම්හාන ඍතුව.
ගිම් නිවනවා
ක්‍රි. ග්‍රීෂ්මය නිවනවා; මහන්සිය සංසිඳුවනවා.
ගිම්ඉතු
නා.ප්‍ර. ගිම්හාන සෘතුව.