සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 976

නොවත

වි. අපොහොසත් වූ; අසමත්

නොවත්

නා.ප්‍ර. වත් නොවූව; සිරිත් වශයෙන් ගත නොහැකි.

නොවතු

වි. අහිමි; වස්තු හීන.

නොවතුරු

[නො + අතුරු]
නා. කෙළවරක් නැති; අන්තරයක්, අවකාශයක් නැති.

නොවරදිනසුලු

(පාරිභා.) වි. වරදින්නේ නැති ස්වභාවය ඇති.

නොවලස

වි. අලස නොවී; ප්‍රමාද නොවී; කම්මැළි නොවී; අනලස් ව ; වහා.

නොවලහා

ක්‍රි.වි. සඟවන්නනේ නැති ව; නොසගවා; වසන් නොකර.

නොවලා

වි. බාධා රහිත ව; වැළැක්මක් නැති ව; නොවරදවා.

නොවහළ

1. වි. වැහැර නොගියා වූ; අඩු නොවූ; අනූන නූ.
2. වි. නොවැසුණු; ප්‍රතිච්ඡින්න නොවූ.

නොවැළැක්වියහැකි

වි. වැළැක්වීමට අවකාශ නැති; සිදුවිය යුතු ම.

නොවිටියල

වි. නොහික්මුණු; අසංවර; අවිටියල්.

නොවිතර

වි. ප්‍රමාණයක් නැති; අප්‍රමාණ; බොහෝ.

නොවියත්

වි. ව්‍යක්ත නොවූ; අව්‍යක්ත; නූගත්.

නොවියූ

වි. නොකියා; ප්‍රකාශ නොකළා වූ.

නොවිරූ

වි. පෙර නොසිදු වූ; අපූර්ව වූ; අද්භූත.

නොවිරෙන

(පාරිභා.) වි. විසිර නොයන, දිය වී නොයන.

නොවුනු

වි. නොඅඩු; ඌන නැති; අනූන.

නොවූවිරූ

වි. පෙර සිදුවී නැති; භේදයක් නැති; සමගි සම්පන්න.

නොසංශය

නා. සැකයක් නැති බව.

නොසකස්

1. වි. පිළියෙන නොකළ; සකස් නොකළ.
2. වි. අපවිත්‍ර; කිලිටි.
3. (පාරිභා.) වි. අමු; රළු; ගොරෝසු; නොනිමි.

නොසණ්ඩාලයා

(කථා.) නා. නොහික්මුණු තැනැත්තා; නීචයා; අධමයා.

නොසතුට

නා. සතුටු නැති බව; අසතුට.

නොසන්සුන්

වි. සන්සිඳීමක් නැති; සන්සුන් නොවූ; කලබලකාරී.