අක්ෂර වින්‍යාස ශබ්දකෝෂය – 284

වක්තෘ

නා.ප්‍ර. උගතා/ යමක් කියන්නා; ප්‍රකාශ කරන්නා (සං. වක්තෘ)

නා. පපුව; ළපැත්ත (සං. වක්‍ෂස්)

නා. පපු පෙදෙස; උරමඬල (සං. වක්‍ෂස්ථල)

නා. කියනු ලබන; මතු දක්වනු ලබන (සං. වක්‍ෂ්‍යමාන)

නා. කාව්‍යාලංකාර විශේෂයක් (සං. වක්‍රොක්ති)

ක්‍රි. ඉහිරෙනවා; වක්කරනවා (සං. විඝරති)

නා.ප්‍ර. කඩදාසිවලින් හෝ රෙදිවලින් හෝ කරන සැරසිල්ලක්

වි. ‘වගුරනවා’ යන්නෙහි අතීත කෘදන්තය

නා. වචනයෙහි තේරුම

නා.ප්‍ර. අදහස වචන බවට පත් කිරීම

නා.ප්‍ර. වචනයෙන් කරන දඬුවම (පා. වචීදණ්ඩ)

නා.ප්‍ර. වචනයෙන් කරන බොරු කිරීම, කේලාම් කීම වැනි අකුසල් (පා. වචීදුච්චරිත)

නා.ප්‍ර. හෙණ පහර/ ශක්‍රයාගේ ආයුධය/ දියමන්ති/ අටපට්ටම් කණුව/ කුසතණ වි. ඉතා තද; නොබිඳිය හැකි (සං. වජ්‍ර)

නා. හෙණ පහර; අසනිය (සං. වජ්‍රකීල)

නා. විනිවිද යන ඥානය; තීක්ෂ්ණ ඥානය

නා. විදුරුයෙන් කළ කූඩුව; දියමන්තියෙන් සාදන ලද මැදිරිය (සං. වජ්‍රපඤ්ජර)

නා.ප්‍ර. වජිරපාණි

නා. වජ්‍රයක් අගට සවි කරන ලද හෙණ්ඩුව (සං. වජ්‍රාඞ්කුශ)

නා. ඉන්‍ද්‍ර දෙවියාගේ ආයුධය (සං. වජ්‍රායුධ)

නා. විදුරස්න (සං. වජ්‍රාසන)

නා.ප්‍ර. තීක්ෂ්ණ ඥානය (පා. වජිරඤාණ සං. වජ්‍රඥාන)

නා.ප්‍ර. ශක්‍ර දෙවි (පා. වජිරපාණි සං. වජ්‍රපාණි)

වි. වංචනික

නා. වංචාව