අක්ෂර වින්යාස ශබ්දකෝෂය – 75
කථා ප්රවෘත්තිය
නා. පරම්පරාගත ව පැවත එන පුවත
කථා ව්යවහාරය
නා. කථා කිරීමේ දී භාවිත කරන භාෂාව
කථා සම්භාෂණය
නා. එක් ව කතා බස් කිරීම
කථානායක
නා.ප්ර. මහජන මන්ත්රී මණ්ඩලයක මුලසුන දරන්නා/ ප්රබන්ධයක ප්රධාන චරිතය
කථානුසාරයෙන්
ක්රි.වි. කථාව අනුව
කථාරම්භය
නා. කථාවේ ආරම්භය (සං. කථාරම්බ)
කථාශේෂභාවෝපගත
වි. මළ; මියගිය
කථිකයා
නා. දේශකයා (පා. සං. කථික)
කථිකාචාර්ය
නා.ප්ර. උසස් අධ්යාපන ආයතනයක දේශකයා
කථිකාව
නා. සාකච්ඡාවකින් පසු පොදුවේ බැස ගන්නා තීරණය හෝ නිගමනය; සම්මුතිය (පා. කථිකා)
කථිත
වි. කියන ලද; ප්රකාශ කරන ලද; පැවසූ (පා. සං. කථිත)
කථෝපකථනය
නා. සාකච්ඡාව; සංවාදය (සං. කථොපකථන)
කදම්බය
නා. සමූහය; කලබ (පා. සං. කදම්බ)
කදාපහණ
නා. වීදුරු; පළිඟු
කදෝපැණියා
නා. කණමැදිරියා
කන
නා. ශ්රවණේන්ද්රිය/ කෙළවර (පා. කණ්ණ සං. කර්ණ)
කනක
නා.ප්ර. රන්; රත්රන් (පා. සං. කනක)
කනගාටුව
නා. දුක්මුසු බව; කනස්සල්ල
කනත්ත
නා. ළැහැබින් වැසුණු ඉඩම/ සොහොන් බිම
කනප්පුව
නා. කුඩා මේස විශේෂයක් (පුර්. canape ල. knaap)
කනවැන්දුම්
වි. පුරුෂයා හෝ භාර්යාව නැසී ගිය/ පුරුෂයාගෙන් වෙන් වී වසන (දෙ. கண்வன்+தபு)
කනස්සලු
වි. කනගාටු සහිත
කනහුළ
නා. හුළු අත්ත
කන්කලු
වි. කනට මිහිරි