බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 121

ආවහන්ත

3. එළවන; ගෙනදෙන.

පු. වළ.

පු. පෝරණුව; මහ ගිනි උඳුන.

පු. ගෙය; වාසස්ථානය; විසීම.

3. නිත්‍ය වාසී වූ (විහාරයක).

පු. භාර්‍යාවක් ගෙන ඒම.

නි. ඉදිරියෙහි; ප්‍රකටලෙස.

න. ප්‍රකට කිරීම.

පූ.ක්‍රි. ප්‍රකාශ කොට.

පූ.ක්‍රි. ප්‍රකාශ කොට.

(ආවි+කර+ඔ) ප්‍රකට කරයි; පහළ කරයි.

3. ප්‍රකට කරමින්.

(ආ+විධි+ංඅ) අදී; කරකවයි; කලඹයි.
(ආ+විධ+ය) වට කරයි; වටේ කැරකෙයි; වටේට කරකවයි (පොලු ආදියක්).

න. ඇදීම; කරකැවීම; වටේ යාම.

න. දොරේ ඇතුල් පොල්ල ඉවත් කිරීම පිණිස දැමූ ලණුව අදින තැන.

ඉ. කිරිමත් ගානා දණ්ඩෙහි ඔතා දෙපසින් අල්ලා කරකවන ලණුව; දොර වැසීම හෝ ඇරීම පිණිස අගුළ ‍ඇදීමට යෙදූ ලණුව.

3. කර කැවිය යුතු.

පූ.ක්‍රි. ලණුව ඇද.
පූ.ක්‍රි. කරකවා.

පූ.ක්‍රි. කරකවා; ලණුව ඇද.

3. ආවේශ වූ.

3. කරකවන ලද; විදින ලද; විසි කළ.

3. අපිරිසිදු; කැලඹුණු; මඩ සහිත වූ.

න. අපිරිසිදු බව; කැලඹුණු බව.

(ආ+විස+අ) ආවේශ වේ; ඇතුළට වදී.