බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 132

උක්කණ්ඨිත්වා

පූ.ක්‍රි. කලකිරී.

උක්කණ්ණ

3. ඔසවා ගත් කන් ඇති.

උක්කන්තති

(උ+කති+ංඅ) උදුරයි; උපුටයි; හාරා කපයි.

උක්කන්තන

න. උදුරා දැමීම.

උක්කන්තිත්වා

පූ.ක්‍රි. උගුල්ලා; උදුරා.

උක්කා

ඉ. අහසෙහි උල්කාපාතය; ගිනිහුල; පන්දම; රන්කරුවාගේ ගිනි උඳුන.

උක්කාචනා

ඉ. පැහැදිලි කිරීම; බො‍රුවෙන් උසස් කොට කීම.

උක්කාර

පු. අපවිත්‍ර දෙය; අශූචි; සත්ව මල.

උක්කාසති

(උ+කාස+අ) උගුර පාදයි; කාරයි.

උක්කාසිත

පු. කෑරීමේ ශබ්දය.

උක්කාසිත්වා

පූ.ක්‍රි. කාරා.

උක්කුජ්ජ

3. උඩුකුරුවූ.

උක්කුජ්ජන

න. උඩු අතට හැරවීම; උඩුකුරු කිරීම.

උක්කුජ්ජිත

3. උඩුකුරු කළ.

උක්කුජ්ජෙත්වා

පූ.ක්‍රි. උඩුකුරු කොට.

උක්කුජ්ජෙති

(උ+කුජ්ජ+ණෙ) උඩු අතට හරවයි; උඩුකුරු කරයි.

උක්කුට්ඨි

ඉ. මහත් ඝෝෂාව.

උක්කුටික

3. ඇන තබාගෙන හිඳින.

උක්කුටිකං

ක්‍රි.වි. ඇන තබා ගෙන.

උක්කුල

3. උස් වූ ඉවුරු ඇති; ප්‍රපාත ඇති.

උක්කුස

පු. කබරුස්සා (පක්ෂියෙක්).

උක්කොටන

න. යුක්තිය යටපත් කිරීම.

උක්කොටෙති

(උ+කුට+ණෙ) තීරණය කළ දෙයක් නැවත අවුල් කරවයි; නඩුවක් නැවත විභාග කරවයි.

උක්ඛත්තක

3. නෙරපනු ලැබූ පුද්ගලයා.