බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 228

ඛඤ්ජ

3. කොරවූ; පු. කොරා.

(ඛජි+ංඅ) කොර ගසමින් යයි.

න. කොර ගැසීම.
පු. පක්ෂි වර්ගයක්.

ඉ. උණ පතුරු ඇඳ.

පු. ‍අවස්ථාව; ක්ෂණය; තත්පරය; මොහොත.

(ඛණු+අ) ඛණියි; සාරයි.

න. සෑරීම.

3. කණින; කණිමින්; සාරමින්.

3. කැඩී ගිය; බිඳී ගිය; පු. කෑල්ල; කොටස.

3. වැටුණු දත් ඇති.

න. කැඩීම; බිඳීම.

න. කැඩුණු පිපිරුණු තැන්.

ක්‍රි.වි. කඩ කඩ කොට.

ක්‍රි.වි. කඩ කඩ කොට.

ඉ. කැබැල්ල.

න. කැඩුණු බව; දත් වැටීම.

3. කඩන ලද; බිඳින ලද; භේදයට පැමිණ වූ.

(ඛණ්ඩ+ණෙ) කැබලි කරයි.

3. අවස්ථාව ඉකුත් කළ.

3. ක්ෂණික වූ; මොහොතක් පවත්නා.

3. සෑරිය යුතු.

3. ‍ අලවංගුව (බිම කණින); මුල්ලුකුත්තුව (බිම කණින).

පූ.ක්‍රි. සාරා.

නි. සාරන්ට.