බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 649

විසඤ්ඤොග

පු. බැමි ලිහීම; වෙන් කිරීම.

විසට

3. පැතිරී ගිය.

විසටා

ඉ. තෘෂ්ණාව.

විසත

3. පැතිරී ගිය.

විසත්ත

3. ඇලුණු; පැටලුණු.

විසත්තිකා

ඉ. ඇලුම ඇති කරන්නී; තෘෂ්ණාව.

විසති

(විස+අ) ඇතුල් වේ.

විසද

3. ප්‍රකට; පිරිසිදු.

විසදතා

ඉ. පිරිසිදු බව.

විසදභාව

පු. පිරිසිදු බව.

විසප්පන

න. දැඟලීම.

විසපීත

3. විෂ පෙවූ (ඊතල ආදිය).

විසභාග

3. වෙනස් වූ; සමාන නොවූ.

විසම

3. නපුරු; මට්ටම් නොවූ; සම නොවූ; සමාන නොවූ.

විසය

පු. අමුණ; ආධාර වස දෙය හෝ තැන; කාමය; ගොදුරු වන දෙය; දේශය; ප්‍රදේශය.

විසය්හ

3. ඉවසිය හැකි; විය හැකි; හැකි වූ.

විසර

පු. සමූහය.

විසරුක්ඛ

පු. විසැති ගස.

විසල්ල

3. ඉදුරූ හුල් ඇති; දුරු කළ ශෝකාදිය ඇති.

විසවෙජ්ජ

පු. විෂට බෙහෙත් කරන්නා.

විසසල්ල

න. විෂ පෙවූ හීය.

විසහති

(වි+සහ+අ) සමර්ථ වේ; හැකි වේ.

විසහන්ත

3. හැකි වෙන; හැකි වෙමින්.

විසහමාන

3. හැකි වෙන; හැකි වෙමින්.