බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 652

විසාද

පු. කල කිරීම; ඛේදය; සිත් තැවුල.

විසාරද

3. දක්ෂ; නිපුණ වූ; නිර්භය.

විසාල

3. දිග පළලැති; පැතුරුණු; මහත් වූ; ලොකු.

විසාලක්ඛ

3. ලොකු ඇස් ඇති.

විසාලතා

ඉ. පැතුරුණු බව; මහත් බව.

විසිඛා

ඉ. වීථිය.

විසිට්ඨ

3. අති ශ්‍රෙෂ්ඨ; උතුම්; විචිත්‍ර; විශිෂ්ට; විසිතුරු.

විසිට්ඨතර

3. අති විශිෂ්ඨ වූ.

විසිබ්බෙත්වා

පූ.ක්‍රි. ගිනි තැප; මැහුම් ලිහා.

විසිබ්බෙති

(වි+සිවු+ණෙ) ගිනි තපියි; මැහුම් ලිහයි.

විසීදති

(වි+සද+අ) කලකිරීමට පත් වේ; පසු බසී; යට බසී.

විසීදන

න. ඛෙදයට පත් වීම; ගිලා බැසීම; පසු බැසීම; පහත බැසීම.

විසීවන

(විසිබ්බන) ගිනි තැපීම.

විසීවෙත්වා

පූ.ක්‍රි. ගිනි තැප.

විසීවෙති

(වි+සිවු+ණෙ) ඇඟ උණුසුම් කරයි; ගිනි තපියි.

විසීවෙතුං

නි. ගිනි තපින්ට.

විසීවෙන්ත

3. ගිනි තපින; ගිනි තපිමින්.

විසුං

නි. වෙන්ව.

විසුංකරණ

න. වෙන් කිරීම.

විසුජ්ඣති

(වි+සුධ+ය) පිරිසිදු වේ.

විසුජ්ඣන

න. පිරිසිදු වීම.

විසුජ්ඣන්ත

3. පිරිසිදු වෙන; පිරිසිදු වෙමින්.

විසුජ්ඣමාන

3. පිරිසිදු වෙන; පිරිසිදු වෙමින්.

විසුජ්ඣිත්වා

පූ.ක්‍රි. පිරිසිදු වී.