බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 89
අව්හය
3. නම් ඇති; පු. නම.
අව්හයති
(ආ+ව්හෙ+අ) අඬගසයි; කැඳවයි.
අව්හයන
න. අඬගැසීම; කැඳවීම.
අව්හයන්ත
3. කැඳවන; කැඳවමින්.
අව්හයමාන
3. කැඳවන; කැඳවමින්.
අව්හා
ඉ. නාමය.
අව්හාත
3. කැඳවූ; කියන ලද.
අව්හාන
න. අඬගැසීම; කැඳවීම.
අව්හෙත්වා
පූ.ක්‍රි. අඬගසා; කැඳවා.
අව්හෙති
(ආ+ව්හ+අ) අඬගසයි; අමතයි; කැඳවයි.
අව්‍යක්ත
3. දක්ෂ නොවූ; නූගත්; පණ්ඩිත නොවූ; ප්‍රකට නොවූ.
අව්‍යග්ගමනස
3. සැක රහිත සිතැති.
අව්‍යය
3. ක්ෂය නොවන දෙය.
න. නිවන; වියදම් නැති බව.
අව්‍යයීභාව
පු. අව්‍යයන් මුලින් යෙදෙන සමාස.
අව්‍යවට
3. ක්‍රියාවක නො යෙදුණු.
අව්‍යාකත
3. කොටසකට ඇතුලත් නො කළ; ප්‍රකාශ නො කළ.
අව්‍යාපජ්ජන
න. කෝප නො වීම; වෙනසට නො පැමණීම.
අව්‍යාපජ්ඣ
න. නිවන.
3. කරදර නැති; කරුණා සහගත.
අව්‍යාපාද
3. ක්‍රෝධ නැති; හිංසක අදහස් නැති; පු. මෛත්‍රිය.
අව්‍යාවට
3. උත්සාහවත් නො වූ.
අවාපුරණ
න. යතුර.
අවාපුරති
(අව+ආ+පුර+අ) විවෘත කරයි.
අවිකම්පී
3. කම්පා නො වෙන්නා.
අවික්ඛෙප
පු. කලබල නැති බව; චඤ්චල නො වීම.
අවිග්ගහ
පු. අනංගයා.
අවිජ්ජ
ඉ. නො දැනීම.
අවිජ්ජමාන
3. නැති; විද්‍යමාන නොවූ.
අවිජ්ජා
ඉ. මෝහය.
අවිජ්ජොඝ
පු. අවිද්‍යා නැමැති සැඩ පහර.