සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය – 232

උක්කාරපාති

ඉ. ඉඳුල් දමන භාජනය. (පි. 161)

ක්‍රි. (උ+කාස √ භු. දිත්තිම්හි සජ්ජනෙ, බැබලීමෙහි සෑදීමෙහි +ති), කාරයි, කැසිකාරයි. (පි. 161)

ක්‍රි. (උ+කාස √ භු. කාසනෙ, කෑරීමෙහි +ඊ), කෑරීය, සෙම් බැහීය. (පි. 161)

න. වත් වැටිය. (පි. 161)

ඉ. තුවාය, නානවිට සිරුර උලන රෙදි කෑල්ල. (පි. 161)

ති. කාරණලද, කැස. (පි. 161)

පු. කැසි කෑරූ ශබ්දය. (පි. 161)

පු.ක්‍රි. කාරා, පසම්බහා, කාරාදමා. (පි. 161)

පු. සෑරීම, හෑරීම. (පි. 161)

ඉ. සෑරූ දිය ඇල, කැනූ දිය අගල. (පි. 161)

පු. කැන, සාරා, හාරා. (පි. 161)

ක්‍රි. (කිලිද √ චු. පරිදෙවනෙ, වැලපීමෙහි,+ණෙ+ති), වැලපෙයි. (පි. 161)

පු. මුව උඩුකුරුව තැබීම.
√ භු. අව්‍යත්තෙසද්දෙ, නොවියත් හඬෙහි, උක්කුජ්ජති. (පි. 161)

ක්‍රි. (උ+කුජ √ භු. අව්‍යත්තෙසද්දෙ, නොවියත් හඬෙහි +ති), උඩුකුරුව තබයි. (පි. 161)

න. උඩුකුරු කිරීම, මුනින් නමන ලද්දක් කට උඩුබැලි අතට හැරවීම, වසුන් ඇරීම. (පි. 161)

පු. උඩුමුව ප්‍රඥා ඇත්තා (පි. 161)

ති. උඩුකුරු කළ, මුව උඩු අතට හරවන ලද, “උක්කුජ්ජිතං වා නික්කුජ්ජෙය්‍ය.” (පි. 161)

න. ශබ්දය, උක්කුටි ශබ්දය, උන්නාද ශබ්දය. (පි. 161)

පු. උක්කුටිකය, අඩ දනින් සිටීම. (පි. 161)

පු. උක්කුටිකව සිටීමේ වීර්‍ය්‍යය, උක්කුටිකයෙන් සිට තවුස්දම් රැකීම. (පි. 161)

ඉ. (උක්කා+උපමා), ගිනිසිළකට බඳු උපමා ඇති. (පි. 161)

න. පස්, මීයන් ආදී සතුන් විසින් හාරාදමන ලද පස්. (පි. 161)

න. උස්, උච්චස්ථානය, උස්බිම, ගොඩතැන්, “උක්කුලන්ති උණ්ණතට්ඨානං.” (පි. 161)

න. උස් පහත්, උස්මිටි තැන, සමනොවූ තැන, “උක්කුල විකුල නදී විදුග්ග පබ්බත විසමෙසු.” (පි. 161)