සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1207

මර්දක

වි. මර්දනය කරන ; මඩින ; පෙළන.

මර්දකය

(පාරිභා.) නා. මඩින උපකරණය.

මර්දනය

1. නා. මැඩීම ; පෑගීම.
2. තද කිරීම ; තෙරපීම. තැළීම.
3. (තෙල් යුෂ ආදිය ගැනීම සඳහා) මිරිකීම ; පොඩි කිරීම.
4. ඇතිල්ලීම ; මිරිකීම ; ගැල්වීම ; ආලේපනය කිරීම.
5. මැඩපැවැත්වීම ; නැති කිරීම.
6. සැර අඩු කිරීම ; බාල කිරීම.
7. දමනය කිරීම ; පරාජය කිරීම ; අභිභවනය කිරීම.

මර්දල භේරි

නා.ප්‍ර. බෙර විශේෂයක් ; මද්දල.

මර්දිත

1. වි. තළා දමන ලද ; පොඩි කරන ලද.
2. අභිභවනය කරන ලද ; පරාජය කරන ලද.
3. පාලනය කරන ලද ; මර්දනය කරන ලද.
4. කුඩු කරන ලද.

මර්මච්ඡේදක

වි. නින්දාජනක ; අන්‍යයනට අතිශය ලජ්ජා උපදවන.

මර්මඥ

වි. සියුම් ඥානයක් ඇති ; අතිදක්ෂ.

මර්මභේද

වි. අන්‍යයන්ට ලජ්ජා නින්දා ගෙන දෙන වාග් ප්‍රහාර ඇත්තා වූ.

මර්මය

1. නා. (මාංශ, ශිරා, ස්නායු, අස්ථි, සන්ධි යන මේ පංචස්ථාන සම්බන්ධ) මාරක ස්ථානය ; ප්‍රාණ දරන ස්ථානය ; මරුතැන.
2. දුර්වල ස්ථානය හෝ කාරණය.

මර්මරය

1. නා. මඳ පවන ; මන්ද මාරුතය.
2. සරසර ගාන ශබ්දය.

මර්මස්ථාන

නා.බහු. මර්ම පිහිටි තැන ; (ශරීරයේ පංචස්ථාන සම්බන්ධව) පහරක් වැදීමෙන් මරණය සිදුවිය හැකි ස්ථාන ; ප්‍රාණ ස්ථාන.

මර්යාදාව

1. නා. සීමාව.
2. (ගං හෝ ආදියෙහි) වේල්ල.
3. මුහුදු සීමාව ; වෙරළ.
4. සීමාවක් පෙන්නුම් කරන බැම්ම; සීමාව දැක්වීමට බැඳී ප්‍රාකාරය.
5. ආචාර ධර්ම ; චාරිත්‍ර.

මර්යාව

1. නා. මුහුදු සීමාව ; වෙරළ.
2. මායිම ; සීමාව.
3. අවංකකම ; නොවක්බව.
4. යහපත් හැසිරීම ; ආචාරධර්මවලට අනුකූල ව ක්‍රියා කිරීම.

මරා

නා. මරකත මාණික්‍යය ; මරාමිණ.

මරාටි

1. නා. භාරතයේ මහාරාෂ්ට්‍ර ප්‍රාන්තයට අයත් ජන වර්ගය.
2. මහාරාෂ්ට ප්‍රාන්තයේ භාෂාව.

මරාටු

නා.ප්‍ර. වියළි ලී කෝටු ; දිරාගිය ලී කැබලි.

මරාමිණ

නා.ප්‍ර. මරකත මාණික්‍යය.

මරාලය

1. නා. කෙනකු මළ පසු ඔහු ගේ චංචල දේපළ වෙනුවෙන් රජයට ගෙවිය යුතු බද්ද ; මළ බද්ද.
2. (ප්‍ර. යෙදේ) ගොඩ ; රාශිය.
3. (කථා.) මාරක වැඩ ; ඉතා කරදරකාරී කටයුතු.
4. (කථා.) උගුල ; ප්‍රයෝගය.
5. හදිසි වාසිය.

මරාලයා

1. නා. මරාල බද්ද එකතු කළ නිලධාරියා.
2. (පාරිභා.) මෘද්වංශිකයා.
3. (කථා.) අශීලාචාර පුද්ගලයා; නොහික්මුණු තැනැත්තා.

මරාසලවට

නා. මරකත මාණික්‍යයෙන් කළ ගල්පුවරුව ; මරකත සෛල පට්ටය.

මරි

වි. මෝඩ ; අඥාන.
1. නා.ප්‍ර. අජුද ක්‍රීඩාවේ දී භාවිත කරනු ලබන කඩදාසි කුට්ටමේ එක් කොළයක්.
2. තොණ්ඩුව.
3. ගවරෝගයක්.
4. නැවක වැඩ කරන කුලීකාරයා.

මරිච්ය

1. නා. රශ්මිය ; කාන්තිය
2. මිරිඟු දිය ; මිරිඟුව.

මරිය මග්දලේනා

නා. ක්‍රිස්තුන් වහන්සේ ගේ මව ; දෙව්මෑණියන් වන මරියා.

මරියා

1. නා. (ක්‍රිස්ති.) ක්‍රිස්තුන් වහන්සෙගේ මව ; දේවමෑණියෝ.
2. මෝඩයා ; අඥානයා.
3. නැවක වැඩ කරන කුලීකාරයා ; නෞකාවක සේවයේ නියුතු කම්කරුවා.