සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1226
මානදණ්ඩ
නා. මැනීමට ගන්නා ලීය ; කෝදුව ; සම්මත මානය ; මිණුම් දණ්ඩ.
මානන
1. වි. බුහුමන් කරන ; වන්දනයට පාත්‍ර කරන.
2. මැනීම කරන.
මානනය
නා. බුහුමන් කිරීම ; ගරු කිරීම ; පිදීම.
මානනවා
1. ක්‍රි. කුරුමානම් අල්ලනවා ; ඉලක්කය අල්ලනවා.
2. (උගුල් ආදිය) අටවනවා ; කෙකි ආදිය දික්කරනවා.
3. පිළියෙල කර තබනවා.
4. (පාරිභා.) (යන්ත්‍ර සූත්‍ර වැනි දෙයක්) දක්ෂ ලෙස ක්‍රියාත්මක කරවනවා.
5. බුහුමන් කරනවා ; ගරු කරනවා.
6. මනිනනවා ; ප්‍රමාණ කරනවා.
7. (කථා.) උඩින් උඩින් මෙන් ඇවිදිනවා ; හෙමින් ඇවිදිනවා.
මානනීය
වි. බුහුමනට සුදුසු ; සම්භාවනීය.
මානපස
නා. මධ්‍යකාලීන සිංහල රජවරුන් විසින් වීරයන්ට බුහුමන් පිණිස පිරිනැමූ භාණ්ඩ පංචකය.
මානභංගය
නා. අහංකාරය බිඳීම ; හෙළා දැක්ම; අවමානයට පත්කිරීම.
මානමද
නා.ප්‍ර. අහංකාරය නිසා කෙනෙකුගේ හිතෙහි පහළ වන මත්බව.
මානය
1. නා. අහංකාරය ; උඩඟුබව.
2. (කථා.) මනින · උපකරණය ; මැනීම සඳහා භාවිත කරන උපකරණය.
මානරාගය
නා. පුරුෂත්වය නිසා ඇති වන මදය ; පුරුෂ මානය.
මානව
1. වි. මිනිසා පිළිබඳ වූ ; මනුෂ්‍යයා සම්බන්ධ වූ.
2. ශිෂ්ට ලොවක් පිළිබඳ වූ.
නා.ප්‍ර. මනුෂ්‍යයා ; මිනිසා.
මානව ඉතිහාසය
නා. ඉතිහාසය, ආගම, සමාජය, පාලනය ආදී මනුෂ්‍ය ජාතීන් සතු ඓතිහාසික පුවත.
මානව කල්ප
(පාරිභා.) වි. (සත්ව.) මිනිසා වැනි.
මානව දයාව
නා. මනුෂ්‍යවාදය පිළිබඳ අනුකම්පාව ; පොදු මනුෂ්‍යත්වය පිළිබඳ ආදරය.
මානව භක්තිය
නා. මනුෂ්‍යයන් කෙරෙහි ඇති වන සානුකම්පික හැඟීම ; මානවවාදය.
මානව විද්‍යාව
නා. මිනිස් වර්ගයාගේ පරිණාමය සහ පැවැත්ම හා සම්බන්ධ වූ ජීව විද්‍යාත්මක, සංස්කෘතික හා භෞතික පරිසරය පිළිබඳ විද්‍යාව.
මානව ශාස්ත්‍රය
(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. මිනිසුන් පිළිබඳව ඉගෙනීම ; මානුෂික අධ්‍යයනය.
මානව සංස්කෘතිය
නා. මනුෂ්‍ය සමාජයකට ආවේණික සිරිත් විරිත් ගති පැවතුම් ඇදහිලි ආදියෙහි එකතුව ; මනුෂ්‍ය ශිෂ්ටාචාරය.
මානවකයා
නා. තරුණයා ; යෞවනයා ; පුරුෂයා.
මානවතාව
නා. මිනිසත්බව ; මනුෂ්‍යත්වය.
මානවිකාව
නා. තරුණිය ; යෞවනිය ; කාන්තාව.
මානවීය
වි. මිනිසාට අයත් වූ ; මිනිසා පිළිබඳ වූ ; මනුෂ්‍යයා සම්බන්ධයෙන් වූ.
මානවෝත්පත්තිය
මානවෝද්භවය
මානස
නා.ප්‍ර. චිත්තය ; සිත