සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1239

මිණිමුතු

1. වි. මණිමුක්ත වුණු ; ප්‍රබුද්ධ වූ ; පිපුණු ; විකසිත.
2. මැණික් සහ මුතු.

ක්‍රි. විකසිත වෙනවා ; පිබිදෙනවා.

නා. මණිමේඛලාව ; පුරාණ කාන්තාවන් ඉන බැඳි මාණික්‍යමය ආභරණයක්.

නා. සීනුව ; කුඩා ඝණ්ටාව ; මිණිගෙඩිය.

1. නා.ප්‍ර. වටකුරු වූ මැණික.
2. ප්‍රදීපය ; මිණිපහන.

නා. යමක් මැදීමට උපකාරි කරගනු ලබන පළිගු ගල.

නා. මැණික් හොරණෑව.

1. නා. දිග මැනීම සඳහා ගැනෙන කෝදුව.
2. යමක අගය.

1. වි. මනින ලද ; ප්‍රමාණ කළ.
2. සීමාසහිත ; සීමිත බෙදීම් ඇති ; භාගයක් දුරට බෙදීගිය.

(පාරිභා.) වි. (උද්භි.) අඩක් පක්ෂව බෙදුණු.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර. (උද්භි.) අර්ධ වශයෙන් අතක ඇඟිලි මෙන් සෑදී තිබෙන පත්‍රය.

වි. විමසිලි සහිතව ප්‍රමාණයකට කථා කරන ; සීමිතව කථා කරන.
නා.ප්‍ර. ප්‍රමාණයට කථා කරන පුද්ගලයා ; සීමිතව කථා කරන තැනැත්තා.

වි. පමණ දැන අනුභව කරන.

වි. පමණ දැන ක්‍රියා කරන.

වි. අවශ්‍ය ම දේ පමණක් අහන.

(පාරිභා.) වි. (රසා.) ස්ථායී හෝ අස්ථායී තත්ත්වයට පහසුවෙන් පෙරළෙන.

(පාරිභා.) නා. ඝන, ද්‍රව, වායු වශයෙන් පවතින යම් වස්තුවක් කිසියම් තත්ත්වයක් යටතේ අස්ථිර ව පැවතීම.

නා.ප්‍ර. යහළුවා ; මිත්‍රයා.

නා. මවගේ හෝ පියා ගේ හෝ මව ; අත්තා ; අත්තම්මා ; ආත්තා ; ආත්තම්මා.

වි. යහළු ; හිතෛෂි.

නා. තම මිත්‍රයාගේ දුකෙහි දී පිහිට වීම හා සැපෙහි දී සතුටු වීම.

නා. මිතුරකුගේ ස්වරූපයෙන් පෙනී සිටින්නා.

නා. මිත්‍රයන් ලැබීම ; මිතුරන් ඇසුරු කිරීමට ලැබීම.