සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1249

මුක්කම්

1. වි. ඉතා පැතලි නාසයක් ඇති.
2. නාසයෙන් ශබ්ද උපදවා කථා කරන.

1. නා. කකුල් තුනේ මිටි ආසනයක් ; කුඩා බංකුව.
2. වී හුළං කිරීමේ දී ඉහළට නැඟ සිටීම සඳහා ලී දඬු තුනක් යොදා සාදන අට්ටාලය ; කතිරය.

1. ක්‍රි. යම්කිසිවක් රඳවා තැබීම සඳහා ආධාරකයක් සවි කරනවා.
2. පිළිවෙළ බිඳගෙන අතරින් රිංගනවා.

1. වි. මිදුණු ; නිදහස් වූ.
2. අත්හළ ; ඉවත් කළ.
3. උනන් ලද ; ඉනූ.
4. ප්‍රමාණවත් ; තරම් වූ.

නා.ප්‍ර. දනක් දෙන්නහු කෙරෙහි හටගන්නා චේතනා තුනෙන් එකක්.

නා.ප්‍ර. කෙළෙසුන් කෙරෙන් මිදුණු පුද්ගලයා ; ආර්යයා.

නා. රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවල දී ද්‍රව්‍යයක් බවට පරිවර්තනය වීමේ ක්‍රියාවලියේ දී මුදා හරිනු ලබන බලය.

වි. තෑගිවන්ත ; ත්‍යාගශීලී.

1. නා.ප්‍ර. අඩයටිය.
2. පද්‍ය රචනා විශේෂයක්.
3. තෙලඹු ගස.

1. නා. විමුක්තිය ; නිවන.
2. නිදහස් වූ දෙය ; නිදහස් වීම.

නා.ප්‍ර. මුතු ඇටය.

(පාරිභා.) නා. ඌරෝස්ථියට සම්බන්ධ නොවන ඉළ ඇටය.

නා. මුතුවැළ ; මුතුපොට ; මුතුමාලාව.

නා.ප්‍ර. මිදෙනු කැමැති බව.

නා. මිදීම ලබා දෙන්නා ; මෝක්ෂය උදා කර දෙන තැනැත්තා.

1. නා. මිදීම ; ගැලවීම.
2. ක්ලේශඡේදනය කිරීමෙන් ලබන විමුක්තිය ; නිර්වාණය.
3. අත්හැරීම.
4. අධිකරණ බල සීමා, බදු ආදියෙන් නිදහස් වීම.

නා. වරද, අපරාධ, බදු, ණය ආදිය සම්බන්ධයෙන් දෙනු ලබන සහනදායක නිදහස.

1. නා. මකුටය ; හිසේ පලඳනාව ; ඔටුන්න.
2. මල්පෙතිවලින් සෑදී ඇති වටය ; මලක පෙති සමූහය.
3. සූර්යයාගේ හෝ චන්ද්‍රයාගේ ප්‍රභා මණ්ඩලය.

නා.ප්‍ර. නාසයෙන් ගලන දියර ; සොටු.

නා.ප්‍ර. ආහාර හා ඖෂධ වශයෙන් ගැනෙන පැළෑටි වර්ගයක්.

1. නා.ප්‍ර. විෂ්ණු දෙවි.
2. හින්දුස්ථානි සංගීතයට අයත් කාල ප්‍රභේදයක්.

නා.ප්‍ර. මුහුණ බලන කණ්ණාඩිය ; කැඩපත.

1. නා. ගොළුවා.
2. ගොත තැනැත්තා.