සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 133

අපහාසය

1. නා. අවමානය; නින්දාව; පරිහාසය.
2. නා. අවඥාව.

වි. සැඟවුණු; ප්‍රකට නැති.

වි. පැහැරගෙන යන ලද; බැහැර කරන ලද; ඉවත් කරන ලද.

නා.ප්‍ර. සතර මහා භූත අතරින් එකක් වන ආපෝ ධාතුව; ජලය.

නා.ප්‍ර. (අභි.) ආපෝ ධාතුව හෙවත් ජලය අරමුණ වශයෙන් ගෙන කරන කසිණ භාවනාව; ආපෝකසිණය.

නා. (අභි.) ජලයේ මුල ස්වභාවය; ද්‍රවතාව; තෙත් ගතිය; ආපෝ ධාතුව.

නා. පියා; තාත්තා.

නා.ප්‍ර. නොවැටහීම; අනවබෝධ.

නා.ප්‍ර. අවබෝධ කර නොගැනීම; නොදැනුම.

නා.ප්‍ර. ප්‍රතිසන්ධි රහිතබව; නැවත ඉපදීමක් නැතිබව.

නා. (අභි.) සිත ධ්‍යානගත කරවීම; සිත අරමුණෙහි පිහිටුවීම.

වි. (අභි.) රාග, දෝස, මෝහ, ප්‍රණිධි නැති. තෘෂ්ණා සඞ්ඛ්‍යාත ප්‍රාර්ථනා නැති.

නා.ප්‍ර. අප්‍රමාණ සත්ත්වයන් කෙරෙහි පවත්වන මෙත්තා, කරුණා, මුදිතා, උපේක්ඛා යන බ්‍රහ්ම විහරණ සතර.

වි. සීමා රහිත; අනන්ත; අප්‍රමාණ.

නා.ප්‍ර. නොපමාව; සිහියෙන් යුතු ව විමසීම.

වි. මැනිය නොහැකි; ප්‍රමාණ කළ නොහැකි; අප්‍රමාණ.

නා. ආහාර පිසීමට ගන්නා කට පළල් මැටි බඳුන.

නා. (විනය.) නොපවරන ලද දෙය; බාර නොකළ දෙය.

නා. පියා; තාත්තා; අප්පච්චි.

නා. ආශ්වාස ප්‍රශ්වාස කිරීමේ අවයව නොමැති ව උපදින සත්ත්වයා.

නා. ස්වල්ප වූ ආශා හෝ බලාපොරොත්තු ඇතිබව; අල්පේච්ඡතාව.

නා.ප්‍ර. හඬ නගින සේ එකට ගැසීමට, එක් කළ අතුල්තල.

නා. හේනේ හෝ කුඹුරේ හෝ කුරුල්ලන් එළවීම සඳහා අටවාගන්නා ටකපෝරු විශේෂයක්.

නා. නොකැමැත්ත; අරුචිය; ප්‍රිය නොවීම.