සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1640
ශූනතාව
නා. වතුර උරාගැනීමෙන් ඇති වන පිපීම ; පිම්බීම.
ශූන්‍ය
වි. හිස් ; කිසිවක් නැති ; බොල්.
ශූන්‍ය අසඞ්ඛ්‍යය
නා. මහා කල්පයකින් හතරෙන් කොටස ; බුදුවරයන් පහළ නොවන කාලය.
ශූන්‍යතාව
1. නා. හිස් බව ; බොල් බව.
2. නිර්වාණය.
3. වේදන්ත දර්ශනයේ එන පරම බ්‍රහ්මයා.
ශූන්‍යසංයුජ
නා.ප්‍ර. මූලද්‍රව්‍ය සමඟ සංයෝජන නොවන ආගන්, හීලියම් සහ ඒවාට සම්බන්ධකම් ඇති අනිකුත් වායු වර්ග.
ශූන්‍යාගාරය
නා. පාළු ගෙය ; ජනයාගෙන් තොර ස්ථානය.
ශූන්‍යාන්ත්‍රකය
නා. ග්‍රහණියත් ශේෂාන්ත්‍රකයත් අතර තිබෙන ක්ෂුද්‍රාන්තකය.
ශූර
වි. දක්ෂ ; සමර්ථ.
ශූරතාව
නා. හපන්කම ; දක්ෂතාව.
ශූරයා
1. නා. දක්ෂයා ; සමතා ; හපනා.
2. සිංහයා.
3. වලසා.
ශූර්පය
1. නා. පුරාණ මිනුම් ප්‍රමාණයක් ; කුම්භය.
2. කුල්ල.
ශූරි
නා.ප්‍ර. සමතා ; ශූරයා ; යම් විෂයක් පිළිබඳව විශේෂ දක්ෂතා ඇත්තා.
වි. දක්ෂ ; සමත්.
ශෘංග කණ්ඨිකය
(පාරිභා.) නා. මෝරාගේ පාදිකණ්ඨිකයෙහි පිහිටා ඇති ගව අඟක හැඩය ඇති කාටිලේජ.
ශෘංගාර
වි. අනුරාගී ; රාගය දනවන.
නා.ප්‍ර. අනුරාගය ; රාගනිශ්‍රිත හැඟීම.
ශෘංගාර රසය
නා. නව නාට්‍ය රසවලින් එකක් ; ශෘංගාරය හා ආශ්‍රිත රසය ; වින්දනය.
ශෘගාලයා
1. නා. හිවලා ; සිවලා.
2. ප්‍රයෝගකාරයා.
3. බියසුලු පුද්ගලයා ; බයගුල්ලා.
ශෘඞ්ඛලය
1. නා. හැකිල්ල ; මාංචුව.
2. යකඩ දම්වැල.
3. හවඩිය.
ශෘඞ්ග
1. වි. අං වැනි ප්‍රසර පිළිබඳ වූ.
2. උස් වූ.
3. (පාරිභා.) බොහෝ කොරළ හෝ කෙඳි හෝ සෘජුකෝණික ව තිබීම නිසා රළු වූ.
4. ඉතා තියුණු.
5. සිනිඳු.
ශෘඞ්ගජලක්ලෝමිකය
(පාරිභා.) නා. ජලක්ලෝම චක්‍රයේ අපි ජලක්ලෝමයටත් අධෝ ජලක්ලෝමයටත් අතර ඇති කොටසක්.
ශෘඞ්ගය
1. නා. ගව, මුව ආදි සතුන්ගේ හිසෙහි උල් ව වැඩෙන අවයවය ; අඟ.
2. අඟක් වැනි ප්‍රසරයක්.
3. කොත් කැරැල්ල.
4. කඳු මුදුන.
5. අඟින් සෑදූ නළාව.
6. උතුම්කම.
7. රාගය.
8. විෂ වර්ගයක්.
9. සුෂිර වාද්‍ය භාණ්ඩයක්.
ශෘඞ්ගායමාන
වි. කඳු මුදුන වැනි ; පර්වත ශිඛරය බඳු.
ශෘඞ්ගාර
ශෘංගාර බ.
ශෘඞ්ගාහිකාව
නා. නාසයේ පිහිටි මොලොක් ඇටය.
ශෘත
නා.ප්‍ර. ඖෂධ පානය ; කෂාය වර්ග පහෙන් එකක්.