සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1675

සක්ක ගහනවා

ක්‍රි. පේළියක් ආදිය අතරට සුදුසු පරිද්දෙන් කුඩා ගල්පතුරු තබා තද කරනවා.

(කථා.) නා.ප්‍ර. හිස් තැන් පිරවීමට හා ආධාරකයක් වශයෙන් තැබීමට උපයෝගී කරගනු ලබන දෑ.

නා. සකසා දෙන දානය ; උතුම් දක්ෂිණාව.

වි. නරක ; වැදගත්කමක් නැති.

1. නා. යමක් තදින් ඇල්ලීමට හෝ සවි කිරීමට යොදන උපකරණය ; අල්ලුව.
2. සක්ක සඳහා ගැනෙන දැයින් එකක්.

1. නා.ප්‍ර. පිරිසිදු නොකළ කැට සීනි ; ශුද්ධ නොකළ උක්පැණියෙන් කළ හකුරු.
2. කුඩා ගල්කැට.

1. නා. රෝදය ; චක්‍රය.
2. ළමා ක්‍රීඩාවක්.
3. පෘතුගීසි ඕලන්ද පාලකයන් දඬුවම් දීම සඳහා යොදාගත් වධක පෝරුව.

නා.ප්‍ර. සක් පිඹින්නා.

නා.ප්‍ර. කසළ සේදීම හා පාවහන් අලුත්වැඩියාව ආදිය වෘත්තිය කොටගත් එක්තරා ද්‍රවිඩ ජන කොටසක්.

නා.ප්‍ර. ස්වකීය ශරීරය ; ආත්මභාවය.

නා. රූපාදී පඤ්චස්කන්ධයෙහි මමය මාගේය යන හැඟීම ; ආත්ම දෘෂ්ටිය.

නා.ප්‍ර. සැප සම්පත් ලැබීම නිසා ඇති වන මදය ; පුද්ගලයා මුළා කරවන අධික මානය.

1. නා.ප්‍ර. සකුරු ; සූකිරි.
2. ගල්කැට.

නා. හක්ගෙඩිය.

වි. ඇලුණු ; ආසක්ත.

නා. සක්බෙලි කටුව ; මුතුබෙලි කටුව.

1. වි. ඇලුණු ; තදින් ඇලුණු.
2. ඇලුණු හා නොඇලුණු.

නා.ප්‍ර. අඩයටිය.

නා.ප්‍ර. බැද කුඩු කරගත් යව හෝ සහල් ; අත්සුනු.

නා. කළවය ; ඌරුව.

නා.ප්‍ර. ශක්‍රයාගේ දුන්න සේ සැලකෙන දේදුන්න.

නා.ප්‍ර. සක් පිඹීමේ ධුරය ; සක් පිඹින තනතුර.

1. නා.ප්‍ර. කරත්ත රෝදයක බොස්ගෙඩිය ; චක්‍රනාභිය.
2. ශක්‍රයාගේ නාභිය.
3. සුගන්ධ ද්‍රව්‍ය විශේෂයක්.

නා. සක්ගෙඩියකින් කපාගත් පෙත්ත ; හක්ගෙඩියේ පතුර.