සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1723

සමාකලනය

(පාරිභා.) නා. එකතු කිරීම ; ඓක්‍යය සෙවීම.

(පාරිභා.) වි. 1. සියලු පාද හා කෝණ සමාන වූ ; සමපාද.
2. ගැළපෙන සමරූප.

(පාරිභා.) නා. පැති හතරකින් යුත් සමරූපී ඝනය.

(පාරිභා.) නා. සමරූප රාශිවල හෝ සංකේතවල හෝ සෘජු කෝණාස්‍රාකාර පෙළ ගැසීම.

(පාරිභා.) නා. සමාකාර නැමීම ; ආපසු හෝ අනෙක් අතකට හෝ සමරූපව හැරවීම.

නා. සමරූපතාව.

වි. ගැවසුණු ; ආකූල වූ.

(පාරිභා) නා. (ගණිත.) අවුල් වීම.

නා. පිහිටි ආකාරය ; වින්‍යාසය.

1. නා. නාමය.
2. කීර්තිය.

වි. සම්ප්‍රාප්ත ; සපැමිණි.

1. නා.ප්‍ර. එකතු වීම ; සමූහයකගේ එක්වීම.
2. එක්සත්ව ක්‍රියා කිරීමට බැඳුණු පිරිස.

නා. සත්වයන්ගේ ජඨරයෙහි සමව පවත්නා ගින්න.

(පාරිභා.) නා. දෝලන කේන්ද්‍රය.

(පාරිභා.) නා. ගැටීම ; එකට වැදීම.

(පාරිභා.) නා. රැස් කිරීම ; ඉපයීම.

නා. හැසිරීම ; නිරන්තර පරිචය.

1. නා. යහපත් හැසිරීම ; මනා පැවැත්ම.
2. සමාන ව පිළිගැනීම ; පෙරළා ආචාර කිරීම.

වි. රැස් කරන ලද ; උපයන ලද.

නා. සමාජයෙන් කොන් වන තැනැත්තා ; හුදකලා තැනැත්තා.

(පාරිභා.) නා. සමූහ වශයෙන් ජීවත් වන කෘමියා.

(පාරිභා.) නා. සමාජ සබඳතාවකින් බැඳීම.

(පාරිභා.) නා. සමාජයෙහි හැසිරීම ; සමාජ ආචාරය.

(පාරිභා.) නා. සමාජ විදහනය ; සමාජය පිළිබඳ යම් යම් සිද්ධි හෝ අවස්ථා නිරූපණය කරන චිත්‍රය.