සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 1764

ස්ථුල

1. වි. මහත ; තරබාරු ; තර ; පුෂ්ටිමත්.
2. නොසියුම්.

(පාරිභා.) නා. මහත් වූ හිසක් ඇති ප්‍රජනක සෛලය.

(පාරිභා.) වි. පළල් ශාක පත්‍රයක දත් වැනි රෑළි සහිත වාටිය හෙවත් පත්‍ර දාරය ඇති.

(පාරිභා.) නා. සෛලයක් තුළ පවත්නා කේන්ද්‍රික ප්‍රධාන මහා අවයවය.

(පාරිභා.) නා. වකුගඩුවක කාර්යය ඉටු කිරීම සඳහා ආපෘෂ්ඨවංශීන් හා සෙසු පහත් සතුන් සතු බහිස්‍රාවී නාලිකාව.

නා. සමේ පිහිටි සිවි සතෙන් ඇතුළතින්ම ඇති අවසාන සිවිය.

[ස්ථූල + අන්ත්‍රය]
නා. ආහාර මාර්ගයේ ක්ෂුද්‍රාන්තයේ සිට ගුදය දක්වා විහිදෙන නාලය ; මහ බඩවැල.

1. නා. තහවුරුවීම ; ස්ථාවර වීම ; ස්ථිරත්වය.
2. නිශ්චල බව.

(පාරිභා.) නා. ස්නායු සෛලයක ආවේගය ගෙන යන ප්‍රසරය.

(පාරිභා.) නා. ස්නායුවක මාර්ගය එල්ලෙහි වරින්වර හදිසියේ ඇති වන අධික වේදනාව.

(පාරිභා.) නා. ස්නායුවක ප්‍රදාහය.

(පාරිභා.) නා. මොළයේ හා සුසුම්නාවේ පිහිටි ආධාරක පටක ; ස්නායු ශ්ලේෂය.

(පාරිභා.) නා. ස්නායු සෛලය ; නියුරෝනය ; ස්නායු පද්ධතියේ කුඩා ක්‍රියාකාරි ඒකකයක්.

නා. ජලස්නානය ; නෑම.

(පාරිභා.) නා.ප්‍ර.බහු. ස්නායු ආවේග හෙවත් පණිවුඩ එහා මෙහා ගෙන යන සියුම් කෙඳි.

(පාරිභා.) නා. සෛල ප්‍රසර තුළ ඇති සියුම් කෙඳි.

(පාරිභා.) නා. දැලක් හෝ එකට බැඳී ඇති ස්නායු සමූහය.

නා. සත්ත්වයකුගේ ශරීරයෙහි තිබෙන ස්නායු ද ගැංග්ලියම් ද ස්නායු කෙළවරවල් ද යන සියල්ලේ සමස්තය.

(පාරිභා.) නා. අවයවකට ස්නායු බෙදීයාම.

(පාරිභා.) නා. දැලක් මෙන් එකට බැඳී ඇති ස්නායු සමූහය.

(පාරිභා.) නා. මොළයේ හා සුසුම්නාවේ තිබෙන ආධාරක පටක.

(පාරිභා.) නා. අවයවයකට ස්නායු බෙදීයාම.

(පාරිභා.) නා. ශරීරයේ අවයවයක් හෝ කොටසක් හෝ කරා දිවෙන මධ්‍යම ස්නායු පද්ධතියේ ශාඛාවක්.

1. වි. රූක්ෂ නොවූ, රළු නොවූ ; මුදු ; මොළොක් ; සිනිඳු.
2. ස්නේහයෙන් යුත් ප්‍රේමණීය ; මිත්‍ර.