සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 322

උපඝාතය

1. නා. පහර දීම; හිරිහැර කිරීම; වෙහෙසීම; හිංසාව; උපද්‍රවය.
2. නා. නැති කිරීම: විනාශය; නිවාරණය.
3. නා. රෝගී වීම; කොර වීම.
4. (වාග්වි.) නා. අකුරු බර කොට උච්චාරණය කිරීම; ස්වරාඝාතය (=accent).

උපචක්‍රය

(පාරිභා.) නා. අප්‍රධාන චක්‍රය; හරියට ම චක්‍රයක් නොවූව (=sub-cycle).

උපචය

1. නා.ප්‍ර. රැස් කිරීම; රාශිකරණය; ගොඩ ගැසීම; සමූහය.
2. නා.ප්‍ර. වැඩීම; වර්ධනය; පුෂ්ටිමත් කිරීම.

උපචරණය

නා. යම්කිසි වස්තුවක ස්වභාවයක් අන්‍ය වස්තුවකට ආරෝපණය කොට සිතීම හෝ කීම; උපචාර කිරීම.

උපචරිත

වි. යම්කිසි වස්තුවක ස්වභාවයක් අන්‍ය වස්තුවකට ආරෝපණය කොට කියූ; උපචාර වශයෙන් අවබෝධ කරවූ.

උපච්ඡායාව

නා. ඡායාවක් වටා ඇති මඳක් ආලෝකවත් ප්‍රදේශය; චන්ද්‍රග්‍රහණයේ දී සඳ වට කොට වැටෙනුයේ උපච්ඡායාවකි.

උපච්ඡේදක

1. වි. සිඳලන; වනසා දමන.
2. වි. සිඳලීම නවතාලන.

1. නා. ළං ව හැසිරීම; සමීපචාරය; පැවැත්ම.
2. නා. සමීපය; (විනය) දොළොස් රියනක් ඇතුළත ප්‍රදේශය.
3. නා. යම් ස්වභාවයක් එය නැති වස්තුවක ඇති කොට (ආරෝපණය කොට ) සිතා ගැනීම.
4. නා. පුජාව; ගරු බුහුමන; උපහාරය; හරසර.
5. (වෛද්‍ය.) නා. ප්‍රතිකාරය; පිළියම.