සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 545

ගජකුල

නා.ප්‍ර. ඇත් රැළ; හස්ති සමූහය.

නා.ප්‍ර. කුජ ග්‍රහයා සතර කේන්ද්‍රයන් එකක මේෂ රාශියෙහි ස්වක්ෂේත්‍ර වීමෙන් සෑදෙන ශුභඵල ගෙන දෙන යෝගය.

නා. කුරුණෑගල පිහිටි ඇතුගල.
වි. ඇතුන් විසින් ගිලින ලද.

නා.ප්‍ර. ඇතුගේ ගමන් ලීලාව පෙන්වන සිංහල වන්නමක්.

වි. ඇතකුගේ ගමනට සමාන ගමන් විලාස ඇති; ඇත් ගමනින් යන.
නා.ප්‍ර. සිංහල ගී වෘත්තයක නාමය; ගජගැමි විරිත.

1. නා. ඇතා; හස්තියා.
2. (රූඪි.) නා. හපනා; ශූරයා.

නා. ඇතාගේ මුවින් පිටට දික් වී තිබෙන දළය; ඇත්දළය.

නා. ඇත්දළ බඳු පිටට නෙරූ දළ ඇත්තා; ගණදෙවි.

නා.ප්‍ර. ඇත්දළ.

නා. ඇත් දළින් නිමවන ලද හෝ ඇත් දළ කැටයමින් අලංකාර වූ ආසනය.

ක්‍රි. මහත් වූ හඬක් නඟනවා; ගර්ජනය කරනවා; ගොරවනවා; රැව් නගනවා.

නා. ඇත් පවුරින් වට වූ මළුව.

නා. ඇත් මුහුණකට සමාන මුහුණක් ඇත්තා; ගණදෙවි.

නා. රාජකීය අලි ඇතුන් භාරකරුවන්ගේ ප්‍රධානයා.

(කථා.) නා. විශාල තුවක්කුව.

නා. ඇතකු බලන්නාක් මෙන් මඳක් ඇස් වසා බැලීම; හස්තිනිමීලනය.

නා.ප්‍ර. පුරාණයෙහි ප්‍රාසාදවල තිබුණු ඇත් මුහුණකට සමාන හැඩයෙන් යුත් කවුළු වර්ගයක්; හස්තිපඤ්ජර; ඇත් කවුළුව.

(කථා.) නා. අතිවිශාල අලාභ හානිය; දරාගත නොහැකි පාඩුව.

(කථා.) නා. (රූඪි.) සම්පූර්ණ අසත්‍යය; අමූලික බොරුව.

නා.ප්‍ර. ගර්ජනාව; ගෙරවීම; ගැටුම.

නා.ප්‍ර. මත් ඇතුන්ගේ දෙකපොල ආදි තැන්වලින් වැගිරෙන ද්‍රවය; ඇත්මදය.

නා. දුක සැප දෙකෙහිදීම පිටු නොපා සිටින යහළුවා; අති මිත්‍රයා.

නා. ඇතැම් ඇතුන්ගේ දළ තුළ සැදෙතැයි කියනු ලබන මුතු වර්ගයක්.

නා.ප්‍ර. ගායනයෙහි හෝ වාදනයෙහි නිපුණ වූ තැනැත්තා; සංගීතඥයා; ගාන්ධර්වයා.