සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 725

තලහිරි

වි. තරාදියක් මෙන් එක බඳු අයුරින් පවතින; තුලා ආකාර.

තල්

නා. තාල වර්ගයට අයත් ව විශේෂයෙන් ඉන්දියාවේ සහ ලංකාවේ වියළි ප්‍රදේශවල වැවෙන්නා වූ ද, අවානක් වන් කවාකාර කොළවලින් යුක්ත වූ ද ශාකයක්.

තල් අත්ත

1. නා. තල් ගසෙහි පත්‍රය; තල් කොළය; කොළයෙන් සැදූ විජිනිපත.
2. නා. අවු වැසි වැළකීමට හිසට අල්ලන ආවරණය.

තල් කැන

නා. තල්මලේ නොපැසුණු ගෙඩි ගැවසී ගත් දිග රැහැන් සමූහය; තල්ගෙඩි වල්ල.

තල්කොළ පිහිය

(කථා.) නා. ලිවීම පිණිස තල් කොළ කපා පිළියෙල කිරීමටත් තල්කොළ ලිවීමටත් භාවිත වන සිහින් කුඩක් ඇති පිහිය.

1. නා. තල් ගසෙහි පත්‍රයක තල් කොළය; තාල පර්ණය.
2. නා. තල් පතෙහි ලියූ ලිපි; තල්පත් ලියුම.
3. නා. රදළයන් වැනි කුලීනයන්ට ගෞරවය පිණිස හිසට උඩින් අල්ලන ආවරණය; අවුඅත්ත.
4. නා. පැරණි සිංහල ආණ්ඩුවේ ලියවිලි විශේෂයක්.

තල්පත මලාව

නා. කෂාය මැනීම සඳහා කොළයෙන් සාදා ගැනුණු පැරණි මිම්මක්; තල්කොළ බෙහෙත් බඳුන හෙවත් ගොටුව.

තල්පත් වඩනකාරයා

නා. රජු හිසට තල්පත් අල්ලන්නා.

තල්පතු

නා.ප්‍ර. තල්ගසේ කුඩා පත්‍රය; ළා තල් කොළය.

තල්පී

නා.ප්‍ර. තල් පැළ මදය.

තල්බොර

නා.ප්‍ර. තල් සූකිරි; තල් හකුරු.

තල්ල

1. නා. තලිය; තැටිය.
2. නා. උඩ-යට දත් ඇදි සහිත මුඛ දෙ කොටස.
3. නා. විල; තටාකය.
4. නා. පර්වත ආදි කිසිවක ඉදිරියට නෙරා සිටින කොටස; තොල්ල.
5. (කථා.) නා. ඔරු කඳක කෙළවර; ඔරුකඳෙහි අග.

තල්ලු කරනවා

ක්‍රි. ඉදිරියට හෝ පසුපසට තෙරපනවා; තෙරපා ඈත් කරනවා.

තල්ලු දණ්ඩ

නා. මෝටර් රථ එන්ජිමේ වෑල්ව විවෘත කිරීම සඳහා නැමි දණ්ඩ මගින් ක්‍රියා කරන දණ්ඩ.

තල්ලු නෙරෙක්කු

නා. දුක් ගැහැට; හිරිහැරය.

තල්ලු වෙනවා

ක්‍රි. තැනකින් අන් තැනකට තෙරපී යනවා; සිටි නැතහොත් තිබුණු තැනින් ඉවතට ඇද වැටෙනවා.

තල්වැට

1. නා. තල් කොළ අවාන; වටාපත.
2. නා. තල් අත්ත.

තල්සෙය

නා. තල්ගසේ සෙවනැල්ල.

තල්හිළ

නා.ප්‍ර. තල් කෙන්ද.

තලා

1. නා.ප්‍ර. තිලකය.
2. නා.ප්‍ර. දියෙහි වසන කකුළුවා.
3. නා.ප්‍ර. සුදු ඊයම්.
4. නා.ප්‍ර. තලාතු මිනිරන්.
5. නා.ප්‍ර. තෙල්; තලතෙල්.
6. නා.ප්‍ර. වැහිවලාව.
7. නා.ප්‍ර. විල; තඩාගය.