සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 858

දුෂ්කුලීන

වි. පහත් කුලයට අයත්; අඩු ජන්මය ඇති.

වි. වැරදි ලෙස කළ; නොමනා අයුරින් කළ.

1. නා. වැරදි සහගත කාර්යය; පව්කම.
2. නා. එනම් ආපත්තිය.

1. වි. නපුරු; අයහපත්; දරුණු.
2. වි. දොසින් යුත්; කිලිටි; දූෂිත.
3. වි. ද්වේෂයෙන් යුත්.
4. වි. නොහික්මුණු; අකීකරු.

නා. පින් නොකළ හැකි අයහපත් කාලය.

නා. (ක්‍රිස්ති.) මිනිසුන්ට ආවේශ වන සේ සැලකෙන භූතාත්මය.

නා.ප්‍ර. නරක අදහස; නපුරු සිතිවිල්ල; අයහපත් අරමුණ.

1. නා. වැරදි කාරණය; අයහපත් අරුත; වැරදි අදහස.
2. නා. පද යෙදීමෙහි (ක්‍රියාකාරක පද සම්බන්ධ ආදියෙහි) වරදින් ලැබෙන ග්‍රාම්‍ය අර්ථය.

නා.ප්‍ර. වැරදි කතාබහ; නොමනා ආකාරයෙන් කරන කතාව.

නා.ප්‍ර. නුසුදුසු කෑමබීම.

නා. වැරදි ලෙස පාවිච්චි කිරීම; සාවද්‍ය පරිහරණය.

1. නා. වැරදි පිළිපැදීම; අයහපත් පැවැත්ම.
2. (දර්ශන.) නා. යමක් මුලින් වූ පිරිසිදු තත්ත්වයෙන් වෙනස් ව දූෂණය වීම.

වි. වැරදි පිළිවෙතට පැමිණි; අයහපත් පිළිපැදීම් ඇති.

නා. අනුවණයා; සම්‍යක් දෘෂ්ටි නැත්තා.

1. වි. දුක සේ ළං විය යුතු; අමාරුවෙන් පැමිණිය යුතු; දුර වූ.
2. වි. අයත් කර ගැනීමට අපහසු; ලබාගැනීමට අපහසු.

නා. දුර්වල වූ පාලනය.

වි. (ආහාර) දිරවීමට අපහසු.

වි. තෘප්තිමත් කළ නොහැකි; සෑහීමට පත් කළ නොහැකි.

1. නා. පෝෂණ ද්‍රව්‍ය ආහාර මගින් නොලැබීම නිසා සිරුරේ ඇති වන දුබලතාව; මන්දපෝෂණය.
2. නා. අයථා පෝෂණය.

නා.ප්‍ර. අනිෂ්ට විපාක; අයහපත් පල.

(පාරිභා.) වි. (වස්තුවක් දිගේ) තාපය ගමන් නොකරන; තාප සන්නයනයෙන් දුර්වල; කුසන්නායක (=bad conduct).

නා. උතුම් වූ දුහිතෘව.

නා.ප්‍ර. නොමනා හැසිරීම; වැරදි පැවැත්ම.

වි. එතෙර වීමට අපහසු; දුකසේ තරණය කටයුතු වූ; අමාරුවෙන් එතෙර විය යුතු.