සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 905

නාසාදාරුව

නා. උළුවස්සේ උඩ පඩිය; උඩෙළිපත.

[නාසා + අධෝපාද]
(පාරිභා.) වි. නාසයෙහි පහත කොටසෙහි වූ.

(පාරිභා.) නා. නාසාපුට වෙන් කෙරෙන බිත්තිය.

නා.ප්‍ර. නාසා මාර්ගය ඇහිරී යෑම; නාස් මග අපද්‍රව්‍ය වලින් වැසී යෑම.

1. නා. නහයෙහි සිදුර; නාස්පුඬුව.
2. නා. ඝ්‍රාණ රෝග විශේෂයක්; පීනස් රෝගය.

(පාරිභා.) නා. නාසයෙහි ද්‍රව මාර්ග නළය.

වි. නාසයෙන් උපදනා; නැහැය ඇසුරු කළ.

නා. නාසයෙන් වැගිරෙන ද්‍රව්‍ය; සොටු.

[නාසික + අක්ෂරය]
නා. නාසය ඇසුරෙන් උපදනා ශබ්දයක් සඳහා යෙදෙන අකුර.

නා. නාසය; නැහැය.

වි. අසේඛ නුවූ; නොහික්මුණු; ශික්ෂා නොවූ.

(කථා.) ක්‍රි. ඇවිටිලි කරනවා; කංකෙඳිරි ගානවා; බැගෑපත් ව ඉල්ලා සිටිනවා.

(පාරිභා.) නා. පෙනහැලි ආදියට නළ මගින් කරන වායු පිඹීම (=tubal insufflation).

(පාරිභා.) නා. (පැලෝපිය ආදි) නාළ වැසීමෙන් කරනු ලබන ගබ්සාව (=tubal abortion).

නා. සිදුරු සහිත සිලින්ඩරාකාර බටය.

1. නා.ප්‍ර. නහරය; නාඩිය.
2. නා.ප්‍ර. කුහරය සහිත දණ්ඩ.

නා.ප්‍ර. පොල්; නෙරළු.

වි. අත් නොහළ; නොඇරි; නොහැරී.

නා. මුහුදු යාත්‍රා නවත්වා තැබීමේ දී ආධාර කර ගන්නා විශාල ලෝහ උපකරණය.

(පාරිභා.) නා. මෝටර් රථයක අවරතල මුදුනේ රෝධක පලුවල පිහිටීම පාලනය කරන කටුව.

ක්‍රි. නැවක් එක් තැනක රඳවා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය නැංගුරම මුහුදු පත්ලට දමනවා.

(පාරිභා.) නා. නැංගුරමක දම්වැල් සවි කිරීමට ඇති වළල්ල (=anchor ring).

නා.ප්‍ර. නක්ෂත්‍ර; නැකත්; තාරකා; ශුභ මොහොත.

නා. නැකත් යෝග සාදන්නා; ජ්‍යෝතිශ්ශාස්ත්‍රයට අනුකූල ව නැකැත් හදන්නා.