සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 904

නාවිකයා

නා. නැව් පදවන්නා; නැවියා.

නා. නයින් වසන විමානය; නාග භවනය.

නා. නෞකාව; විශාල මුහුදු යාත්‍රාව; නැව.

නා. නැව් පදවන්නා; නාවිකයා.

නා. දැළිරවුළු කපන්නා; කරනැවෑමියා; නහාපිතයා.

නා. නැව.

වි. නසන; විනාශ කරන.

නා. යමක් විනාශ කිරීම සඳහා ගැනෙන මාධ්‍යය.

නා. ගඳ සුවඳ දැන ගන්නා ඉන්ද්‍රිය; නහය.

නා. නාසයෙහි සිදුර.

1. වි. නාස්තික දෘෂ්ටිය වැලඳ ගත් හෙවත් අනුගමනය කරන; නාස්තික දෘෂ්ටිය පිළිබඳ.
2. වි. විනාශදායක; වනසන; නැතිකරන.

නා. කර්ම ඵලයක් හෝ පරලොවක් හෝ නැතැයි උගන්වන දර්ශනය; ලෝකායත දෘෂ්ටිය; උච්ඡේද දෘෂ්ටිය.

(පාරිභා.) නා. (දර්ශන.) සංවේද ඉන්ද්‍රියවලට අසු වන වස්තුවක් ප්‍රත්‍යක්ෂ කර ගැනීමට නුපුළුවන්කම (=negative hallucination).

වි. නැති කරන; වනසන; ප්‍රයෝජනයකට නැති.

නා. තමා සතු දේ නැති භංග කරදැමීම; පමණට වඩා බඩුමුට්ටු සඳහා වියදම් කිරීම; තිබෙන දේපළ ගැන නොතකා සිටීමෙන් විනාශවන්ට ඉඩ හැරීම.

[නාස්ති + ආත්මක]
වි. (දර්ශන.) විනාශය ස්වභාව කොට ඇති; විනාශ කරනසුලු; විනාශය අවශ්‍යතාවක් කොට තකන (=destructive).

නා. රන් ආදි ලෝහ පරික්ෂා කිරීම සඳහා භාවිත කරන ගල් විශේෂයක්; උරගල.

නා. ස්වසන මාර්ගයෙහි බැහැරින් ම පිහිටි නාස් කුහරය.

නා. (ගව ආදි සතුන්ගේ) නාසය විද දමන ලණුව.

නා. ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ පිහිටුවා ඇති ගුවන් විද්‍යාව හා අභ්‍යවකාශ පාලනය පිළිබඳ ආයතනය.

(පාරිභා.) නා. කපාලිකයන්ගේ මොළයෙහි තිබෙන ආඝ්‍රාණ ප්‍රදේශය; මස්තිෂ්ක කෝෂිකාව.

නා. තල්ලේ සීමාවට උසින් පිහිටි ඉහළ ග්‍රසනිකා කොටස.

නා. නැහැයෙන් සොටු දිය ගැලීම.

නා. නාසයේ අග්‍රය; නහයේ කෙළවර.